266 
YERIIANDELING OVER DE 
Den dienst is veel te vry; de pijne veel te soet. 
Die ons altijt in hoop en vreese leven doet. 
Het ware wenschelyk, het schynt my zelfs noodzakelyk voor den 
nationalen roem, dat de werken van Zevecote verzameld en heruit- 
gegeven vvorden ; welke aenmerking insgelyks toepasselyk is op de 
gedichten van Daniel Heyns, onder den tytel van : NederduitscJie 
poemata, in 1618 te Amsterdam verschenen. Wy hebben Daniel 
Heyns reeds als verbeteraer der versificatie in de noordelyke Neder- 
landen leeren kennen. Zyne byzonderste verdienste, als nederland- 
sche dichter, is in het minnelied. In de volgende pastorael toont hy 
zich volkomen van den geest der ouden doordrongen : 
Oorydon die weyde schaepen 
Vast aen ’t waler van den Rijn, 
Daer de besle weyden sijn, 
Aïs het vee denckt om le slaepen, 
Als de duystre nacht komt aen, 
En de droeve silvre maen. 
Daer sat hy met liefd’ onlsteken 
Van zijn P h y 11 i s gans den nacht, 
Phyllis die hem niet en acht, 
Phyllis die hem ’t hcrt doet breken. 
Daer sat hy en sanck dit liedt 
Op een versgesncden riet. 
Het sal nu twee voile jaeren 
Phylli worden alledaeg 
Dat ick mijne lieftle klaeg, 
Dat ick die quam openbaeren. 
Phylli ’t Uveede jaer ist nu 
Dat ick eerstmael quam by u. 
Yan dien tijdt af gae ick dwaelen 
Met mijn schaepen door het gras, 
Sonder dat ick op haer pas, 
Sonder dat ick haer gae haelen 
Als zy dolen, als zy gaen 
Daer geen rechte wegen slaen.... 
