NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 
269 
Justus de Harduyn schreef ook eenige sonnetten in zyne JVeer- 
lijcke liefde tôt Roosemond, waerin echter de yerzen stroef zyn, om 
dat Harduyn toen nog de yerbeterde versificatie yan Ymmeloot niet 
kende. 
Een ander minnedichter, en die ook, op het voorbeeld der ita- 
lianen, sonnetten schreef, is Johan Dayid Heemsen, yan Antwerpen , 
wiens gedichten, onder den tytel yan : Nederduitsche poemata, ghe- 
deylt in twee deelen, gheestelijcke ende tvereldlijcke, in 1619, te 
Antwerpen yerschenen. Willems meent « uit onderscheidene stuk- 
ken dezer yerzameling te mogen opmaken dat de auteur, yolgens de 
geyyoonte van dien tyd en even als Hooft, eene reis door het zuiden 
yan Europa gedaen heeft, yan waer hy den lust tôt het schryven 
zyner sonnetten zal hebben thuis gebracht 1 . » De volgende, schoon 
zeer stroeve, ode is niet zonder yerdienste : 
De coel siluer claere beeck 
Haeren streeck 
Nemend’ aen de gasl-baer eruen , 
Is behaeghlyck aen de ghen’, 
Die 'van leên 
Moe en mat, den dorsl doet steruen; 
Die door liefde is ongherust, 
En syn lust 
Vindt in altydt haer te spreken. 
Soo dan myn liedt, liefde meldt, 
In dit velt, 
Onder des windls coele treken. 
Dit scboon water ouerhoop, 
Synen loop 
Doende met een vlick’righ schvnen , 
Sal doen eenigh onderstandt 
Aen den brandt 
Die my geheel doet verdwynen. 
Jupiter, der Goden va’er 
Houdt te ga’er 
D’hemels onder syne machte, 
1 Verliandeliny , deel II, bl. 2a-l. 
