282 
SLOTWOORD. 
den gebruiken werd eene sierlykheid. Niet min dan eene geheele 
omverwerping der bestaende orde van zaken was er toe noodig om 
het vaderland uit dien poel van verbastering te redden. 
Wat de poezy betreft, deze volgde by ons, als overal elders, de 
wisselvalligheden der tael. Zoo lang en waer ook de tael zuiver 
noordsch bleef, behield de poezy het noordsch karakter. Deze nam 
ook den franschen vorm aen, naermate de tael onzer zuidelyke na- 
buren veld won. 
Een’ byzonderen trek zien wy alvroeg aen onze letterkunde eigen. 
De zuclit voor orde en godsdienst, die trouwens ten allen tyde by den 
volkstam bestaen heeft, moest noodzakelyk haren invloed op de let¬ 
terkunde uitoefenen. Wy hebben gezien boe Maerlant zyne tydge- 
nooten tegen de fransche licbtzinnigbeid waerschouwde en hen toi 
deugd en godsdienst aenwakkerde. Sedert bleef het leerdicht een 
der voornaemst beoefende soorten, en een’ tyd lang schier uitsluite- 
lyk gebruikt. 
Lang door het vreemde onderdrukt, herwon eindelyk de tael bare 
onafhanglykheid ; maer in de zuidelyke Nederlanden kwam weldra 
’s vreemdelings dwangjuk haer drukkender dan ooit herknellen, en 
de dichters, die geroepen schenen om de vaderlandsche letterkunde 
in Belgie eenen nog ongewonen trap van luister te doen beklimmen, 
werden genoodzaekt hun vaderland te ontwyken, en werkten kracht- 
dadig mede om den zete! der ware poezy aen genen kant van den 
Moerdyk over te brengen. Een tyd lang nog behield Belgie waerdige 
zangers. Maer, eiîaes! weldra kwam barbaerschheid hare zwarte 
vlerken over het ontzenu wde Belgie spreiden, en gedurende eene ge¬ 
heele eeuw bleef het stikdonker. Sedert is het langzamerhand hel- 
derder geworden, en thans mogen wy, met billyke hoop, op eene 
gelukkige toekomst vertrouwen. Wilîen wy echter op een duerzaem 
bestaen rekenen, het is tôt de voîkstael dat wy ons met liefde moeten 
wenden. Haer beoefenen en opbouwen zal ons uit de zedelyke sla- 
verny helpen, waerin wy nog gekluisterd liggen. Neen, met Frank- 
ryk kunnen, noch mogen wy ééne lyn houden. Tusschen ons kunnen 
