72 Ms. beij cône en ficre. 
( 71 ) 
Waren beide coene en fier, 
En begonsten te scaren 
Die Fransoyse diere waren. 
75 Die bisscop Tulpijn was haer raet : 
Het was rechte; want sijn daet 
Was goet en goddelijc 
En den vianden vruchtelijc. 
Hi voer van scaren te scaren, 
80 En willese met Gode bewaren; 
Hi sprac hen toe .1. sermoen, 
En seiden wat si souden doen : 
« Edel Fransoyse, lieve ghesellen, 
Hoort wat ic u sal tellen. 
85 Ghi siet hoe dat ghescepen es : 
Wi sijn allen wighes ghewes. 
Nu pense elc omme Onsen Heere 
En vecht allen door sijn eere : 
Hi sal onser wouden, 
Fol. 2° v°. 90 Wi swfien de siele bebouden. 
Hi doghede door ons anxt groot 
En ontfinc die bitter doot. 
Dies ghedinct in desen daghe 
En slaet grote slaghe; 
95 Wi moghen büdelike sterven : 
Want wi hemelrijc verwerven, 
En ons Heeren Gods hulde. 
Nu beclaghet uwe Sculde 
En roept op Gode ghenade, 
100 Dat lu ons allen berade 
Ten besten op desen dach, 
Want hijt wel doen mach. » 
Die busscop seinese aile gader, 
En bevalse Gode onsen Vader. 
105 En ic segghe u waer af 
Hi hen die penitentie gaf : 
Hi hiet dat si niet en vloen, 
Want sijtnode mochten doen, 
En dat si grote slaghe 
110 Souden slaen in dien daghe. 
Dusdane penitentie gaf hi hem daer, 
Dat segghic u over waer. 
Olivier en Rodant 
74 Fransoysen die waren. 
78 w’ h’ raet. 
77 godelijc. 
79 woer. 
80 willende. 
81 spract. 
83 Fransoysen. 
84 Hoert. 
97 eelc. 
98 wechl a. doer s ere. 
90 de seghe. 
94 sclaet grotte slaghen. 
93 Wij■ in. blidelijc. 
96 Want wij. 
98 uwen. 
99 ropt. 
100 Dat sij ons. 
103 seine allen g. V. vs. 284. 
104 wader. 
108 noede. 
109 groten seing he. 
110 sclaen. 
111 Dusdaêne- 
