( 137 ) 
Vs. 61. Deze regel gaet in T HS. aile maet te buitcn; maer ik 
kan hem niet verbeteren. Het Volksb. kent deze bijzonderhedcn 
niet, welligt omdat in de XVI e eeuw die steden om liare wapenen 
niet meer zoo beroemd waren. 
Vs. 62. Timprage wel gheraect, de harding van het stael wel 
gelukt. 
Vs. 65. IIS. Si bonden standarde. Bonden scheen mij eerst 
herhaeld ait vs. 59, en ik was genegen het Volksboek te volgen, 
vs. 177, waer ontbonden staet, dat is ontwonden, daer ze, om 
groot te schijnen, eerder ontbonden dan gebonden moesten zijn ; 
maer binden ( lacier , fermer) is aenbinden, vast maken, dat eerst 
noodig was. Turold, eh. Il, vs. 497, stemt met het HS : 
Laciet en sum (de son épieu) un gonfanun tut blanc , 
dat wel met ons bonden overeenkomt; als ook eh. IV, vs. 660 : 
Peintes lurhansles, fermez lurgunfanun, 
helgeen Génin al te vrij uitlegt : leurs banderolles flottantes. 
Vs. 64. Het Volksboek noemt vijf kleuren op, maer nogtans 
geen groen; hetgeen daer misschien tôt grauwe bedorven is; 
want men koos liefst schitterende kleuren, geen grauw, meen ik. 
In ’t HS. is waerschijnelijk het blauw uitgevallen. 
Vs. 66. HS. manieren. 
Vs. 67. Bij Stall. mule en paerde , doch het HS. heeft store en 
paerde. Heeft mijn geleerde vriend zijne mule bij Turold ont- 
leend? Daer leest men inderdaed (ch. II, vs. 540) : 
Laissent les muls et tuz le palefreiz, 
Es destrers muntent . 
De onderschuiving was volstrekt onnoodig, daer bij het gevecht 
dat aenstaende was, de staven even zoo weinig als de muildieren 
van dienst waren. Het Volksb. kent deze twee verzen niet, en 
vs. 115-11 6 van fragm. H zijn er mede in tegenspraek, maer die 
fout mag men den diehter niet te last leggen. Dat fragm. is op 
meer plaetsen van eene kwade hand geraekt. 
Vs. 70. Bij Stall. mène g (— menegen 9 ) ; bij Serr. meneger. 
