( 159 ) 
III. 
Fragment H { de la Haye). 
I. r°. a. Dan lachter had Vrancrike. 
Olivier sprac : «. Roelant, 
Woudi blasen den Olifant, 
Dat soudic geerne sien, 
5 Mochtic u bringhen in dien. » 
— « Trouwen, » seiti, « neen, ghi niet 
Dan wille God niet dat ghesciet . 
Dat soete Vrancrike bi mi 
Sijn eere verliese, hets soe vri. 
10 Pensen wi heden om de eere : 
Onse loon duert emmermeere. v 
Roelant was des lives goet; 
Olivier gheradich en vroet : 
Niemen en mochtee vervaren, 
15 Alsi beide ghewapent waren. 
Doen sprac de coene Olivier : 
« Gheselle Roelant, nu moghdi hier 
Merken enen wijch ghescien ; 
Si comen, en wi willen niet vlien ; 
20 En ghi en weerdicht niet, Roelant, 
Te blasen den Olifant ! 
Quame ons te helpen die coninc, 
Dat ware ons eene scone dinc. 
Siet alom, en nemt ware, 
25 En merket onse scare : 
Onse menichte es cleene ; 
Maer ic weet wel dat God alleene 
Rat mach dan al haer heere; 
Dat es ons een scone weere. 
50 Wi selen ons vercopen diere, » 
Sprac Olivier de fiere, 
« Dat men van ons ghewaghe 
