( w ) 
Dat segghic u over waer. 
Olivier en Roelant 
Hadden die overhant, 
En trocken voort met liaren scaren, 
80 Als die onvervaert waren. 
Roelants ors hiel Valentijf : 
He n es niemen, man no wijf, 
Die beter ors ye sach, 
Dan t sine was op dien dach. 
I.v°.a. 85 Die edel grave Roelant 
Hadde een wilte vane in de liant, 
Die lanc was en breet : 
Fierlijc hire met reet. 
Olivier reet openbare 
90 Aire vorst in de scare : 
Die Fransoyse quamen achter, 
Die herde node lachter 
Over hem souden laten gaen, 
Sine soudent wéderstaen. 
95 Roelant sprac doe 
Den Fransoysen aldus toe : 
« Die heden niet ridder sal sijn , 
Verliest de bulde mijn, 
Ende den loon van Onsen Heere ; 
100 Elc pense om de eere; 
Die hier sterft, waerlike 
Hi vaert in liemelrike. » 
Als dit Roelant had gheseit 
Quamen boden over ghereit, 
105 Haeslelike, en seiden, 
Dat si op der heiden, 
Si twaelf, wouden vechten 
Jeghen twaelf Karels knechten, 
En hem niemen in weder side 
110 En onderwonde van den stride. 
Doen spac Roelant: « Waerlike, 
Wi lovent aile blidelike. » 
Roelant en clie gheselle sine 
Ghereiden hem jeghen de pine. 
115 Een sconincs neve quam thant, 
Eh brocht een sloc in de haut : 
Den Fransoysen hi seide, 
