( 156 ) 
geen welnct, maer gheerne bijgevoegd worden. Mijne aenvulling 
komt overeen met het parijsche HS. n° 7227 (Monin, Dissert., 
p. 34. ) : 
Païe?i s'escrient : « Ci avons maus amis. » 
Dist l’uns à l'autre : « Pesmes homes a ci. 
Ferez, païen, que il n’en aillent vif, » etc. 
Yoorts bood zicli ook haten, als rijmwoord, van zelf aen. 
Ys. 297. -Uitg. : Met gaveloten ende met schichten. Het rijm 
laet niet dan schichte toe, hetgeen de præp. met, die den dativus 
regeert, noodzakelijk deed uitsluiten. Schichte scieten is boven- % 
dien nauwkeuriger dan met schichten scieten. De verzen 93 en 96 
van rnijn fragment van Gwidekijn verdienen hier om meer re- 
dcnen vergeleken te worden : 
En scoten bedichte 
Wtwaert scarpe scichte. 
En ziedaer alweèr een onvolmaekt rijm ter zijde geschoven. 
Ys. 503. Na dezen regel zijn de woorden van Tulpijn en de 
beschrijving van de slagting die hij deed, uitgevallen, bij Turold 
twelf verzen (chant III, vs. 650-662), waervan de tweede brok 
van ons fragm. L, vs. 187, de vier laetste bewaerd heeft, die 
aldaer tôt aclit uitgedijd zijn. Zie de aent. op L. 
Vs. 309. Ghewont. Zie vs. 514; al houd ik vs. 513 en 514 voor 
onecht, of verplaetst. - . 
Ys. 511. Datti is van afsehrijvers hand; de diehter had hier 
gewis eenen nieuwen zin begonnen, bij voorbeeld ; 
Hi îvas vermoyet seere, 
En qualike mochti meere. 
Hi set te den horen te monde, enz. 
Vglk. fragm. L, vs. 197. 
Vs. 512. Uitg. : Datti qualike. 
Vs. 315-514. Zijn hier van elders ingeslopen. 
~Vs. 316. Uitg. : ene lange stondc. Zie fragm. L, vs. 200. Bij 
T urold. (Chant 111, vs. 667.) : 
Trait l'Olifan, ficblement le sunat. 
