( 164 ) 
Du ne beroemes di nemmermeere 
240 Dattu den keiser, minen heere, 
Een daclivaert scade hebst ghedaen. 
God danc, hets di anders vergaenî » 
Olivier was soe seere ghewont, 
Dat hem die doot was cont. 
245 [Doen riep die payen te hant : 
« Helpt Mamet! war lieeft. . . . »] 
— « Ey! Roelant! ic sal u ghebreken 
Lieve gheselle, helpt mi wrekenî » 
— « Ay, gheselle, slae t u alsoe, 
250 Sone werdic nemmermeere vroe ; 
Wÿ'stene mi, ic saine slaen, 
Die u dit heeft ghedaen. » 
— « Over hem willic niet claghen, 
le hebben toten tanden gheslaghen. » 
255 Sistreden metcoenen ghedochte, 
Tes Olivier nemmeer en mochte. 
Doen sprac hi oppenbare : 
« Gheselle Roelant, compt bat hare-, 
Wi moeten met rouwe sceden. « 
260 Doen ontvielen die tranen hem beden 
Uten oghen haestelike, 
Ende weenden bitterlike. 
Oliviere verseerde sine wonde , 
Tbloet ran hem uten monde. 
265 Hi wert bleec en onghedaen, 
Aise die ter doot waert gaen,- 
En viel in onmacht te liant. 
Doen sprac die grave Roelant : 
« Wat sal ic doen, edel heere ? 
270 le vruchte dat beten seere. 
le sal te liant blivendoot, 
Al en haddics anders gheene noot. 
Betic van den orse neder, 
In quam er niet op weder. 
275 Ay! soete gheselle Olivier, 
Moeten wi nu sceden hier? 
Dat es mi die droefste dacli, 
Dieu ic nie met oghen sach ; 
Kaerle verliest lieden seere , 
280 Dat hem gaet ane sijn eere! » 
