( 171 ) 
Tbloet ran ulen monde. 
97 « Noyt blies » , sprac Karel, « on.se ghenoot 
Sijn horen, hen ware in wighe groot. » 
Guelloen antwerde gaf 
Als diene bringhen wilde daer af, 
105 Dat Roelant noot hebben soude, 
En vermaenden siere oude : 
« Heere, ghi sijt out van daghen; 
Hoe moghedi des ghewaghen ? 
117 Twi beidi hier en en vaert? 
Hets quaet dat ghi iet spaert ; 
Lantmayoer es verre voren , 
Verre staet; soe moghedi horen! » enz. 
Is daermeê nu de oorspronkelijke tekst hersteld? Verre van daer! 
maer men kan zich beter voorstellen wat er eens gestaen heeft. 
Vs. 85. Uitg. : — « Hi heeft, enz., als of een nieuwe tusschen- 
spreker, een ander persoon dan Karel dit zeide. 
Vs. 86. Uitg. : dut si ons te hulpe comen. » Wine, in mijnen 
tekst (of wien ), = wi hem. 
Vs. 87. Uitg. : « Mi., ont ene vremde.... Vôôr dezen regel zijn er 
vier uitgevallen, die ik beneden, vs. 181-184, tusschen haekjes ge- 
plaetst heb. Men kan ze zonder groote verandering hierherstellen. 
Vs. 88. Volgens liet fransch zou hier kunnen staen : Roelanls 
hoochmoet tcale, of zelfs : Ghi wert kindsch, dat hoor ic wale. » 
Vs. 80. Uitg. : Met bloedeghen monde, dat beneden, vs. 122, 
ontleend is. 
Vs. 95-96. Staen blijkbaer hier op bunneplaets niet. Zij bebben 
het begin der woorden van Karel vervangen, die, op eenen regel 
na, verloren zijn. 
Vs. 97. Bij Turold , chant III, vs. 551 : 
Ço dist li reis : « Jo oi le corn Bollant! 
Une ne l’sunast se ne fusl en eumbalant. » 
Gnenes respunt : « De bataille est nient , » etc. 
De vertaling van de eerste helft dezer drie regels is hier verloren, 
waerschijnelijk drie verzen, al is er maer een op den kant geteld. 
Ik bragt ze daerom gelijk ik kon, tôt eenen regel, die den zin 
volmaekt en de plaets vult. Maer ailes is hier verbroddeld. 
