( 174 ) 
Rollans le fier, le hardi combatanz, 
Se fist lever enz ez prés verdoianz, 
Saisi les cors à toz les combatanz, 
Qu’il volst li sans en fust aparisanz. 
Men vergelijke daermede de bij Turold aengewezen plaets, en 
men zal over onzen dietschen tekst niet zeer klagen. In den 
laetsten der hier aengehaelde fransche verzen is en fust zonder 
twijfel te verbeteren en nen fust te schrijven. De twee verzen 
met hun près verdoyans zijn ook mishandeld. 
Ys. 11 o. Uitg. : Hi reet nu. Ik heb natuerlijk hier de ganscbe 
afstipping veranderd. 
Vs. 117. Uitg. : « Twi, seiti, ghi en waert, met afteekening, als 
of een nieuwe persoon sprac; ’t is nog altijd Guweloen die, na 
zijne kkgten tegen Roeland, in eens Karel en de zijnen aenspoort 
om maer regt voort naer Yrankerijk te rijden. Yglk. Turold, 
chant III, vs. 546. Zie hier den tekst der twee fransche HSS. van 
Monin. N° 254 : 
Chevauchez, rois. Nesoiez atarjant, 
Terre major, qui tant par est vaillanz , 
Loins est encor. Ne soiez detraianz. 
A moult grant piece n’i serez sejornant. 
N° 7227 : 
Chevauche, rois, ne te vadelaiant. 
Terre de France, qui tant par est vaillanz , 
Loins est encore, ne te va detraiant; 
Vouz n’i serez en piece sejornant. 
De fransche teksten bevesligen dus mijne verbeteringen. 
Vs. 119. Uitg. : Hautmayoer es verre vore. In ’t franch : Tere 
Major of Majur, het groote land, onbepaeld, voor Yrankerijk, 
waer zij heen moeten, en dat nog verre afligt volgens Guweloen. 
Ys. 120. Uitg. : Verstaet soe moghedi horen. Het zijn nog altijd 
Guweloens woorden. Maer ik had liever te schrijven : Verre staet 
( = staet het, ligt het, te weten Lantmayoer), en soe moghedi 
horen uit te leggen : daerom moget gij naer mijnen raed luisteren! 
Anders kon men ook in dit vers eene aenspraek van den dichter . 
tôt zijne lezers of hoorders zien, om hunne aendacht op het vol- 
gende, als nog iets aenmerkelijkers, te trekken. En zoo staet juist 
