( *80 ) 
lk bchield duchvuert, inaer schreef soude, als appositie, in 
placts van den verbogen genit. scaden, dieu ik éditer zou gelaten 
hebben, zoo ik rachwaerl had durven sclirijven ( rach = spinne- 
webbe), gelijk mon pijlivaert, pennewaert , naeldewaert, enz., 
had. Zie Huydec. op Stoke, D, II. blz. 44 en 565. Dan zou ook 
Een weggebleven zijn. Vglk. mede het Gloss, op Christisa, onder 
t woord Luttelgoed. — Dagvaerden konden ejetaxeerd worden. 
* Vs. 242. Uitg. : di soe vergaen. 
Ys. 245. Uitg. : ivcts ghewont . ... 
Vs. 244. Uitg. : was ane. 
Ys. 245-246. Uitg. : 
Doen riep die payen te haut : 
« Helpt Marne t! war heeft » 
Deze verzen behooren tôt eene andere plaets. Het is klaer dat de 
payen, met zijn gekloven kop, niets mecr riep; inaer Olivier 
roept op Roeland, gelijk volgt. 
Ys. 249. Uitg. : civet u alsoe. — Ik kon ook guet u alsoe (— gaet 
het u) schrijven. 
Ys. 251. Uitg. : Wisteni mi. 
Vs. 255. Olivier andwoordt hier. 
Vs. 254. Uitg. : le hebbe toten tande. 
Vs. 255. Uitg. : Doen scoten si. Vglk. fragm. H, vs. 171 en vol- 
gende. 
Ys. 256. Uitg. : Dut Olivier. In’t Yolksboek leest men deze 
twee regels aldus, vs. 1111 : 
Si streden met vromen ghedochte 
So lànghe dat Olivier ni et meer en mochte. 
Misschien was het eens : soe streedsi _ Tes of Tôt dut, enz. 
Ys. 259. Uitg. : met rouwen. 
Vs. 262. Uitg. : weende. Daer ik Ende behield, heb ik niet noo- 
dig geacht En si weenden te schrijven. 
Ys. 265. Uitg. : Olivier verserden. 
Ys. 265. Uitg. : bleu ende onegh. Vglk. Yolksb., vs. 1121. 
Ys. 267. Uitg. : Viel hi, zonder En. 
Ys. 270. Uitg. : dat bitter sere? (sic). 
