( 182 ) 
Vs. 323. üitg. : vil, minder gewoone vorm dan vel oiviel. 
Vs. 324. Zoo Uitg., door aenvulling. 
Vs. 325. Welligt iveende te lezen, en in den volgenden regel bat 
Gode ; maer ik laet deze plaets, vs. 325-334, liever onaengeroerd, 
dan dat ik al de verzen willekeurig lierdichten zou. De gapingen 
en de stippcn zijn die der gentsche uitgave. 
Vs. 335. Gclieel overeenstemmend met fragm. H, vs. 251. Met 
fransch bij Turold, III, 600, luidtaldus : 
Moro, sunt Franceis, \uz les i ad perdut, 
Senz l’ascevesque et senz Gualter del Hum: 
Repairez est de la muntaigne jus, enz. 
Dit verhael is van den dicliter, want Roeland denkt tôt dus verre 
aen Gautier niet die nu ecrst aenkomt. 
Vs. 536. Uitg. : Gautier _Ik vul sniemen (= spoedig, enz.) 
uit hct Volksb. en uit II , vs. 252, aen. 
Vs. 338. Uitg. : Ende Roelande. 
Vs. 339. Uitg. : Hi seule. 
Vs. 340. Uitg. : es u becant. Vglk. vs. 242 : 
Dat hem die doot was cont. 
Vs. 342. Uitg. : le was die v. Feragu. Ik neem Maelgu (J/«- 
legu?) uit Turold, die Maelgut schrijft, maer de t was stom. Ilet is 
Gautier die de neef van Duine of eerder van Droon is. Bij Monin 
(IIS. 7227) staet : 
Je sui Gantiers, qui conquist Malarsus, 
Li nies Artus, qui est vieuls et chenus. 
Vs. 345. Uitg. : metten darden. 
Vs. 545-546. Du en di passen hier weinig; het moestzijn : 
Ghi hebbet mi dicke bekint : 
Door dat tuas ic van u ghemint. 
Maer daer hapert nog meer in die twee regels die met de rest 
van t verhael in klein verband staen. 
Vs. 346. Uitg. : Doe dat. 
Vs. 248. Uitg. : si hebben diere. 
