( '«O ) 
Hi seide : « Verhuecht u, heere, sonder Avaen 
170 Ilet moet hier al na er onsen Avilie gaen. » 
Àls si aile dese taie hadden gheseit, 
Sowaren die Sarasine al ghereit 
Om vechten met coenen ghedachten , 
Ende reden voort met crachlen, 
175 So verre tôt datse vernamen 
Die Fransoysen, die tôt hem quamen. 
Si ontbonden haer standaerden groot, 
Witte, grauwe, gulden, blauwe en root. 
Die sonne sceen scoon ende cleer; 
180 Ailes blinde int sarasijnsce heer 
Herde rikelike ende cierlike 
Van den goude ende silver costelike. 
Si bliesen de basunen ende sloeghen de tamborinen. 
Om datse te scoonder souden scinen. 
185 Groot gheluut quamer of, 
Si dedent om prijs ende om lof. 
Die Kersten hoorden dat ghescal, 
Ende saghen die Sarasinen comen over al. 
Doen sprac die Avise ridder Olivier : 
190 « O Roelant, gheselle, ic mein ons hier 
Van den Sarasinen strijd sal comen, 
So mi dunct, Avant ie liebse vernomen. » 
Doen sprac die grave Roelant : 
« Des gonne o ns God ende Sinte Amant 1 
195 Want Avi en sijn Gode niet sculdich andersins 
Dan een goet ghedacht ende ghepins, 
Ende altoos le stane in sinen dienste Avaert. 
Wi en dorven sekerlijc niet sijn vervaert, 
Want dienen Avi hier ghetrouAvelijc Onsen Heere, 
200 Onse loon gheduert hier boven emmermeere. » 
Vs. 175-176. Vglk. vs. 25-26 en fragm. B, vs. 55-54. 
Vs. 179-182. Uitg., verward en met springende rijmen . 
Die sonne scheen schoon ende cleer, 
Herde rijckelycke, 
Ende blinde cierlycke int sarazijnsche heer 
Fan den goude ende silver costelyeke. 
lk maekte daervan wat ik kon. 
Vs. 185. Uitg. : bliesen Irompelten, basuynen , enz. 
Vs. 184. Uitg. : Terstont souden. Waerom niet te stouter? Maer zie fragment B. 
Vs. 195. Uitg. : andersins :~ghepeyns. Zou andersens : yhepens beter rijmen? 
C 
