( 191 ) 
« 0 grave Roelant, edel prince lier, 
Wi hebben seer lültel menichte hier! 
O Roelant, mijn liefste gheselle vercoren, 
Twi en blaes^w nn niet dinen horen? 
205 So mach ons Iîaerle te bulpen comen, 
Als hi den horen heeft vernomen. » 
DoenspracdieovermoedigheRoelant lot Olivier: 
« le en blase noch heden den horen niet hier; 
Want dédie van blootheit die scande Vrankrijc, 
210 So wracht ick seer onvroedelijc. 
Gheselle, wi sullen nu in Gods dienste staen, 
Ende op dese heidenen groote slaghen slaen. 
le wil heden mijn sweert Durendale 
50 heerlijc beproeven in Ronceraie, 
* 215 Ende Gods passie so hoochlijc wreken, 
Dat mer eewelijc af sal spreken. » 
Doen sprac die voorsienighe ridder Olivier : 
« Wi hebben doch so lut tel menichte hier, 
le bid u nu, blaest uwen horen, 
220 Opdat Kaerle, die hoochgheboren, 
Ons mach te hulpen comen 
Als hi uwen horen heeft vernomen. » 
Doen sprac anderwerf Roelant , die grave : 
« Gheselle, ic en crighe er nemmermeer laster ave; 
225 Want het waer een bedriechlijc dinc , 
Dat ic so dede comen den coninc, 
Dat mijn vianden niet en wisten ; 
51 souden mi optiden valsce listen, 
So wanneer dat se hadden vernomen, 
230 Dattet mi van blootheit ware comen. 
Eer wil ic vechlen, lieve gheselle weerde, 
Met Durendale, minen sweerde, 
Ende der Sarasine comst hem doen berouwen, 
Dies moochdi mi wel betrouwen, 
235 Dat si hier oyt ghecomen sijn ; 
Vs. 201. Deze regel is in’t Volksb. van de voorgaende afgescheiden door een korten 
inhoud van zes regels in proza : Hoe dat die wyse ridder Olyvier Roelanden badl, enz. 
Vs. 202. Uitg. : noch seer luttel. Met noch gaf bel niets dan onzin. Vglk. vs. 218, 
waer het doch heet. 
Vs. 204. Uitg. : blaesdy, hetgeen strijdig is met dinen. 
Vs. 224. Uitg. : Zonder er. 
