( 201 ) 
Bina daer aile ghebleveu waren. 
Den Kerstenen stont te doen haer crachl, 
Want si vochten tenden haer macht; 
Maer met cloeken sinne verstouten si hem doe, 
540 Ende spraken elc den anderen toe : 
« Wi willen dese scaren wel doorbreken 
Ende onse ghesellen vromelijc wreken. » 
Die Kerstenen riepen doen al te liant : 
« Helpt ons Olivier ende Roelant! » 
545 Die wreede coninc Marcelijs sprac doe 
Grammelijc sinen liden toe : 
« Ghi scijnt quaet ende fel, 
Maer ghi faelgeert nu, dat weet ic wel. 
Roelant ende die ridder Olivier 
550 Sijn beide coene ende fier, 
Seer wide vernaemt ende wel gheacht, 
Ende daertoe van grooter cracht; 
Souden wi se heden verwinnen, 
Wi moestent al anders beghinuen. 
555 le wille dat dese vier scaren 
Op die Kerstenen sullen varen, 
Ende dat sier af maken kativen, 
Ende dat die ander acht bi mi bliven. 
Den fellen Grandenes gaf bi daer 
560 Een gulden teeken, dat was waer. 
Doen spraken die edel kersten Fransoyse : 
« O .God almachtich! wat grooter noyse 
Ende wat grooter pinen nu hier naectî 
Helpt God , die ons heeft ghemaect ! » 
265 Doen sprac die bisscop vol deuchden tijn : 
« Ghi en durft noch niet vervaert sijn. 
Ghi wert heden, ghewarichlike, 
Aile ghecroont in hemelrike. 
Si hadden die menichte seer cleene, 
570 Maer si brochten haer paerden bi eene, 
Ende daden daer een scoon ontmoet, 
Datter menich payen sijn bloet 
Storte ter aerden neder, 
Vs. 544. TJitg. : Help. 
Vs. 558. Uitg. : die zee ander acht. Was lie t eens dese ? 
Vs. 571. Uitg. : oolmoet. 
