( 202 ) 
Ende noyt op en stond weder. 
575 Doen quam daer voren een Sarasijn 
Van Saragoengiën, ende hiet Boorijn. 
Hi was stout ende coene also 
Dat hi door niemant oyt en vio. 
Samperduc dat sijnors hiet. 
580 Hi stac met sporen ende reet besiden , siel , 
Van den Fransoysen met grooter omoengië , 
Ende verkoos Ingelen van Aschoengië. 
Hi en hadde, lacen! halsberch, noch scilt 
Die teghen sinen steke wederhilt : 
585 Seer vreesliken dat hi hem doorstac. 
Doen riep hi lude ende sprac : 
« Siet ghi, heeren, wat ghi doet, 
Dese sijn te verwinnen goet! » 
Die edel Kersten die dit saghen , 
590 Begonsten Ingelen seer te beclaghen. 
Doen sprac die stoute ridder Olivier : 
« God die laet mi dat wreken hier ! » 
Hi stac sijn paert met sporen te liant 
Ende reet daer hi denselven vant. 
595 Hi sloech hem daer metten swaerde, 
In twee stucken, te middenwaerde , 
Ende quetsede dat ors, daer hi op sal, 
Dattet daer na noyt meer en at. 
Eschavrise, Alphaine leerde hi ooc dat spel; 
600 Hi sloech hem thooft af met moede fel. 
Seven paerden nam hi, so doende , tleven , 
Di aile haer heeren moesten begheven, 
Ende doen si bleven te voet, 
So waren si te verwinnen goet. 
Vs. 574. Uilg. : stonden. 
Vs. 576. Uitg. : heet. 
Vs. 78t. Uitg. : omoenyië. Hel is mij te veel het franesh daervan op te zoeken. As- 
choengië moet Gascoengië zijn. Wat siet in den voorg. regel is, weet ik niet. 
Vs. 596. Uitg. : te midden icaerde. 
Vs. 597-98. Uitg. : sadt : adl. 
Vs. 599. Uitg. : Eschavryse Affrickm. Het zijn twee namen , bij Turold, III, vs. 117 
en 118, le duc Alphaien en Esccibabiz; ik herstelde den eenen duidelijkheidshalve. 
De vier volgende verzen sijn eene ellendige omsehrijving van deze twee fransclie : 
. Vit. arabis i ad desehevalcet ; 
Cil ne suvl proz jamais pur guerrier. 
