( 204 ) 
640 Dede sine werken wel aen scijn; 
Daer blevender ontallike vee) doot 
Van den Sarasinen , in dal conroot. 
Ende die ghenooten van Vrancrike 
Verlooren daerooc , ghewarichlike, 
645 Goede ridders harde vele, 
In dien selven nijtspele , 
Die men, lacenî niet meer en sach 
Na dien druckeliken dach. 
Te dien tide wert in Vrancrike 
650 Een onweder harde vreesdike, 
Ende tbegonste rechls te ghebaren, 
Als oft die werelt soude vervaren, 
Datter niemant waende langher leven. 
Dat aertrike begonst te beven, 
* 
655 In dien lande op menighe stede ; . 
Ic gheloove ooc dat haer daerde ontdede. 
Als dit fgehmeen vole aensach, 
Seiden si, het ware doomsdach : 
Si hadden allen den anest seer grool; 
660 Maer, lacen! het was om der vangaerden doot. 
De strijd was stère ende stranglie, 
Ende gheduerde utermaten langhe. 
Daer na begonsten die felle payene 
Ilerde sterkeliken wech te vliene. 
665 Die vroome ridderen Olivier ende Roelant 
Jaechdense met gheweldigher liant, 
Ende die bisscop metten ghesellen sijn ; 
Dies moet God ghebenedijd sijn. 
Het moeste den Fransoysen sachte doen, 
670 Dats-e so kativelijc voor hem vloen, 
Want als so vluchtich is een heer, 
Dan mach ment verslaen sonder weer. 
Die quade Margarijs die ontvloe, 
Want hi was ghesteken alsoe 
Vs. 640. Uitg. : zijnre werken wel aenschijn. 
Vs. 655. Uitg. : Ende in dien steden 
Vs. 657. Uitg. : Als dit ghemeen volk. 
Vs. 661. Uitg. : Den strijd. 
Vs. 670. Uitg. : voor henen vl. 
Vs. 072. Uitg. : machlmen verni. 
