( 205 ) 
675 Dat hijs niet en mochL ghenesen; 
Twclc hem scade was, ende met desen 
Quam hi voor Marcelijs, den coninc, 
Claghende een jammerlijc dinc, 
Ende dede hem daer verstaen, 
680 Als dat sijn vole al was tenonder ghedaen. 
« Ay! coninc, » seide hi, « edel heere! 
le moet mi vercoevereti ende te rusten keeren. 
Die Kerstenen sijn ooc seer moede, 
Dat wert u nu wel te goede. » 
685 Vriendelijc bat hi dat men hem wrake. 
Daer mede so liet hi sijn sprake. 
Daerna quam een ivreede payen, 
Walbrune, leide so moet hem ghescien; 
Hi sat op een paert, dat hiet Gardemont, 
690 Dat wert, lacen! Sampsoene cont. 
Sijn teiken seer lude dat hi riep, 
Ende metten paerde dat hi hem overliep, 
Hi waenden hebben gheslaghen neder, 
Maer liet bleef. Sampsoen sloech hem weder 
695 Al vliende; so was hi achter ghebleven : 
Hi hadde gheerne tlijf ontdreghen. 
Doen vervolchde hi hem anderwerf, 
* 
Ende sloech Sampsoene dat hi sterf. 
Daer na sprac hi een overmoedich woort : 
700 « Ghi Kerstenen, ghi blijft hier al in u bloed versmoort. » 
Dit hoorde die overmoedighe grave Roelant, 
Ende horte sijn paert van hant te liant. 
Hi hadde rouwe utermaten groot, 
Dat hi sinen neve so sach ligghen doot ; 
705 Ende hi sloech Walbrunen, dat si u cont, 
Dattet swaert totten paerde wederstont. 
Daer na sloech hi noch Amboren, 
Vs. 680. Uitg. : al was van den kerstenen tonderdaen. 
Vs. 687. Uitg. : quam Walbrmjne , zonder rijm, en ’t volg. vers was fe korl. 
Ys. 689. Uitg. : sadt — heet. 
Vs. 691. Uitg. : reyken. — Maer wie is’tdie sijn teeken riep,enz. ? broddelwerk van 
den omwerker. Turold en Chunrat kennen die amplificatie niet. 
Vs. 694. Uitg. : het bleef Sampsoen, sloech, enz. Ailes is hier verward. 
Ys. 706. Vglk. vs. 516. 
Ys. 707-708. Uitg. : Ambroene ; geboerne, hetgeen ik anderen laet goedkeuren. 
