( 20G ) 
Eenen sarasijnscen tyrant hooch gheboren, 
Dat lii niet meer scade den Kerslenen mocht doen ; 
710 Hem waer beter bad hi gevloen! 
Doen seiden die Sarasine te hant : 
« Ons verwondert dat Roelant 
Noch sulke slaghen can gheslaen , 
Daer hijt heden so veel heeft ghedaen. » 
715 Die edel grave Roulant .* 
Antwoorde hemlieden daer op le hant : 
« Als dattise niet en mocht beminnen, 
Om datse Gode niet en wilden leeren kinnen, 
Ende niet en leefden naer sijnen ghebode ; 
720 Want aile dese machle comt ons van Gode. » 
Met dien riep lii Inde : Monjoye! 
Den fellen Sarasinen te vernoye. 
Daer quamen al die Kerstenen gheloopen toe, 
Dier niet meer en was dan twee hondert doe : 
725 Van den Kerstenen, dats warachtich, 
Niet sterker en was die vangaerde machlich ; 
Maer nochtans waren si stout en coene; 
Twelc hem wel stont te doene. 
Ooc hadden si vernomen wel 
730 Der wreeder Sarasinen opstel, 
Twelc hemlieden aen tlijf was becant. 
Daer ruerde elkerlijc sijn hant, 
Dat hem God, die almoghende Deere, 
Moeste loven immermeere. 
735 Olivier çnde die grave Roelant 
Yochten beide met gheweîdigher hant, 
Ende die vrome bisscop van daden fijn, 
Twelc den heidenen was aen scijn. 
Si sloeghender menighen thooft of; 
Vs. 718. Uitg. : kennen en in den volgenden regel : Ende datse niet. 
Vs. 720. Na dit vers wijst uilg. eene onderbreking, maer geen opschrift aen 
Vs. 724. Uitg. : Die niet meer en was dan tw. h. toe. 
Vs 726. Uitg. : ivas aile die. 
Vs. 727. Uitg. : waren stout. 
Vs. 73t. Onzin. 
Vs. 734. Uitg. : mosle loven ymm. 
