( 207 ) 
740 Dat deden si om prijs ende om lof. 
Doen riepen die onghevallighe Sarasine : 
« Help ons , Mamet ende Apollijn nul der pineî » 
Wi sijn verloren op dese aerde; 
Coninc Karel, met sinen grisen baerde, 
745 Die heeft Rome ghedwonghen 
Ende aile die walsce longhen, 
Calabren ende Poelgiën mede, 
Metter Fransoysen manlicbeden; 
Hi heeft ooc onder hem Almaengiën, 
750 Nu so vvil hi hebben Spaengiën. 
Ons is veel beter laten wi ons slaen , 
Dan hem te sine onderdaen. 
Daerom houwet velt, edel payene, 
Ons en staet nu hier niet te vliene; 
755 Want hadden wi desen Roelande doot, 
Soe waer verwonnen onse noot. 
Dese bisscop ende dese sterke Olivier 
Sullen hem vercoopen dier; 
Maer mochten wise hier verslaen , 
760 So waer Karels macht sder ghedaen. » 
Dit verhoorde die stoute Roelant, 
Die van deser talen verbolghen was te hant. 
Olivier, ende die bisscop, ende dander kersten fijn 
Deden haer cracht den fellen payenen aen scijn, 
Vs. 742. Uitg. : Help Mamet ende Appolijn. 
Vs. 743. Uitg. : in deser aerde. 
Vs. 746. Uitg. : aile die valsclie longhen. IValsch is italiaensch , bij de Duitschen 
tvelsch, waervan les Welches bij Voltaire. Misschien had ik beter met den genitivus 
walscer geschreven : aile die (lieden of landen ) italiaenscher taie. Geheel deze plaets 
ontbreekt bij Turold (III , vs. 241); volgens het HS. van Parijs zijn het meer dan 
tachtig verzen , waprvan ik alleen deze drie hier bijschrijven zal : 
Li empereres à la barbe chenue 
Rome a conquise, Calabre a retenue , 
Conslantinoble et Saissoingne la drue , etc. 
Ook het venetiaensch HS. heeft ze. Een nieuw bewijs, dat noch de rijmelaer van 
’t Volsb. noch alzoo onze oude dichter alleen met Turold mogen vergeleken worden. 
Vs. 752. Uitg. : te zijn. 
Vs. 756. Uitg. : onsen. 
Vs. 760. Uitg. : Karells m. seer gh. 
Vs. 764. Uitg. : paeyenen. Men leze pa-ie-nen. 
