( 209 ) 
Si loofdent gheerne; wat souden si el? 
Eic gheloofde den anderen wel. 
Doen mochtmen daer sien 
Van twee ridderen mansdaet ghescien, 
805 Die van eenighen ridderen ghescien mochte. 
Die edel bisscop vacht 
Met hooghen moede, met grooter cracht, 
Dat man dier ghelijc niet en mochte volleesten. 
Dus vertellen ons die yeesten, 
810 Dat sier versloeghen vijf dusant, 
In vier scaren, al metter hant. 
Die vijf te scare wert hem te swaer, 
Dat segghic u over waer. 
Si sloeghen so menich Kerstijn, 
815 Dattet hem onsochte wert in scijn, 
So datter nietmeer dan .LX. en bleven, 
Die van daer ontdroeghen tleven, 
Die si niet dooden en mochten; 
Want si den Sarasinen so diere vercochten 
820 Haer liden ende haer leven, 
Eer si daer doot bleven. 
Die edel grave Roelant vernam herde scier 
De groote scade, ende riep Olivier : 
« O soete gheselle ende ghetrouwe, 
825 Hier is ghesciet groot jammer ende rouwe, 
Twelc kerstenrijc beclaghen macli 
Van nu totten doemsdach; 
Want ’t is aen seine jammer groot 
Van desen die hier deerlijc ligghen doot. » 
850 Doen sprac Roelant openbare : 
Vs. 804. Uitg. : mans daet. Bij Veldeken , Eneit, blz. 235, vs. 39 : manliche lût, enz. 
Vs. 808. Uitg. : Datmcn. Vglk. fragm. jR, vs. 10. 
Vs. 810. Uitg. : duysent. Van dusant zijn overal voorbeelden. 
Vs. 814. Uitg. : sooveel der Kerslenen. 
Vs. 816. Uitg. : .XL. 
Vs. 822. Hier heeft uitg. een opschrift van vier regels. 
Vs. 823. Uitg. : Der groote schade. Archaïsraus? 
Vs, 828. Uitg. : Want fis aensiene; wilde men te aensiene? waerschijnelijk. 
Vs. 829. Uitg. : hier dus deerJyehen l. d. 
Tome XVI. 
14 
