( 210 ) 
« Ày! oft Kaerle, die keiser, du hier ware, 
Ili soude ons so heerliken wreken 
Datmer langhen tijt af soude spreken. 
Olivier, glieselle wijs van sinnen, 
855 Wat dinc willen wi nu beghinnen? 
Hoe mochten wi Kaerlen doen verstaen 
Dattet ons qualiken is vergaen ? 
Wat duncl u, wil ic nu blasen den Olifant? » 
Olivier die antwoorde hem te liant : 
840 « Roelant, ghi sout des hebben oneere, 
En ghewaecht des nemmermeere; 
Want het soude u, ghewarichlike, 
Verweten worden van al Vrancrike. 
Het soude hem scamen u gheslaclite, 
845 Quam des meer in u ghedachte, 
Dat u die lachter waer ghesciet. 
Doen ics u bat, en dedijt niet; 
Ghi seit, het waer eers/ te tide , 
Als men ware in den stride 
850 Bloedich gheworden van der scouder totter hant; 
Maer, lacen ! Roelant, nu is Karels macht ghescant ! » 
— « Ay lieve gheselle, » sprac die grave Roelant, 
« Laet mi doch nu blasen den Olifant, 
le segt u hier wel te voren, 
855 Kaerle die keiser sait lichtelijc horeu. » 
— « Neen! ghi niet; bi minen rade, laet varen : 
Doen ics u bat, gaft u onmare. 
Roelant, haddijt doen ghedaen, 
So waer onse wille voort ghegaen ; 
860 Maer ic seght u hier te voren, 
ïst dat ghi blaest uwen horen, 
Ende mi noch die fortune mack ghescien 
Dat ic mine suster mach sien, 
le sweer u dat met eeden stijf, 
Vs. 833. Uitg. : langher tijt. 
Vs. 843. Uitg. : Verweeten , en voorts aile. — Vs. 84G , dien lachter. 
Vs. 848. Uitg. : eer te tyde. 
Vs. 831. Uitg. : Karelts. 
Vs. 837. Uitg. : gaf u. 
Vs. 839. Uitg. : onsen w. 
Vs. 8G3. Uitg. : ick mijnder susteren. 
