( 211 ) 
865 Nemmermeer en wert si u wijf. » 
Als Roelant dese taie vernam, 
Sprac lii : « Olivier, gheselle, sidi gram? » 
— « O Roelant, ghi hebt ghedaen 
Dat die heidenen ons sijn te boven ghegaen; 
870 Want te grooten wille Tan overmoede 
Siet men selden comen te goede. 
Men en sal sottelijc niet beghinnen 
Te striden , maer wijsliken ende met sinnen. 
Dese edel ridders moeten hier aile sterven 
875 Bi uwer pruesheit, ende bederven. 
Kaerle', die coninc, onse heere, 
Heeft nu verloren emmermeere 
Yan ons aile hulpe ende raet; 
Dat heeft ghedaen u groote overdaet. 
880 Haddi minen raet ghenomen, 
Coninc Kaerle waer ons te hulpen comen, 
Ende onse wille waer voort ghegaen ; 
Die Sarasinen waren tonder ghedaen, 
Ende wi hadden wel in dit pongijs 
885 Ghevanghen haren coninc Marcelijs. 
O Roelant, Roelant, u stoutheit moeten wi becoopen ; 
Niet dat wi willen ontriden, noch ontloopen, 
Dies en heeft niemant gheere; 
Wi willen aile vromelijc staen in die weere. 
890 Wi moeten aile, îacen! die doot verkiesen, 
Vrankerijc sal nu veel verliesen, 
Ende een scoon gheselscap van ridders goet; 
Dat heeft ghedaen, Roelant, u overmoet. » 
Die goede bisscop heeft dit ghehoort, 
895 Van hem beiden het discoordelijc woort. 
Terstont hi derwaerts met baesten reet, 
Want sulke taie om hooren was hem leet, 
Ende hi began daer te castien 
Vs. 869. Uitg. : hexjdenen zijn. 
Vs. 882. Uitg. : onseniv. 
Vs. 888. Uitg. : Hier en heeft. 
Vs. 889. Uitg. : Vromelijck in die iv. Maer de gansche plaets is verbroddeld Vglk. 
vs. 947 en volgende. 
Vs. 895. Uigt. : uwen overm. 
Vs. 897. Uitg. : sulcken laie ( = suie een ? ). 
