( 213 ) 
Doen sacli Rodant herde droevelike, 
Ende beclaechde sijn gheseUen seere 
Ende bevalse Gode, onsen Heere. 
Het was recht, lii hadse lief. 
'935 In sijn herte had hi groot meskief, 
Ende door dat sprac hi : « le ben ooc met u, 
Broeders, sculdich te sterven nu. 
Och! wi hebben Kaerlen ghedaen groote eere, 
Ende van veel landen ghemaect heere; 
940 Maer nu verliest hi hier op desen dach 
Een scoon gheselscap , des hi wel claghen mach. 
Ay! kerstenrijc! kerstenrijc! ghi sijt seer ontervet 
Van goed en beseudders, ende bedervet! 
le soude van rouwe bliven doot, 
945 Al had ic anders gheenen noot. » 
Olivier sprac : « In wat scaren willen wi slaen? 
Want ons leven wert cortelijc ghedaen; 
Wi willen vromelijc bliven in die weere, 
Ende vromelijc vechten door Gods eere. 
950 Vlien en willen wi in gheenre noot, 
Maer door Christus gheloove bliven doot ; 
Den Sarasinen sullen wi ons leven (lier vercoopen, 
Wi en willent ontriden, noch ontloopen. » 
Daer was beide berch ende dal 
955 Met dooden ridders bespreit overal, 
Ende daerde gheworden root van kersten bloede. 
Daer was ghevochten met hooghen moede ; 
Daer laghen gbestroyt sweerden ende scilden 
Van vromen ridders, van herten wilde. 
960 Doen toochdese Roelant, die fiere, 
Sinen gheselle Oliviere. 
« Olivier, » sprac hi, « met desen ghesellen, 
Die hier ligghen ende quellen , 
Vs. 932. Uitg. : zijn gheselle. 
Vs. 943. Te verstaen : ende ghi bedervel ? 
Vs. 950. Uitg. : Vlien ende willen wi. ** 
Vs'. 952. Uitg. : ons levende vercoopen. 
Vs. 956. Uitg. : daerde swart gheworden root. 
Vs. 958. Uitg. : schilden : wilde (sic) ; ik laet het. 
Vs. 960. Uitg. : tooch dese R. Versta : ioonde ze , wees ze, de doode ridders namelijk. 
Vs. 963. Uitg. : quellen (sic) , voor quelen ? Vglk. Christina , blz. 432. 
