( 216 ) 
Dies moeste God hebben lof. 
Daer na so sloecli hi met nide groot 
Des conincs Marcelijs sone dool. 
1030 Ende doen riepen die wreede Sarasinen te haut : 
« Help, Mamet, wat heeft dese felle Roelant 
Ghedaen den coninc, onsen heere! 
Ende heeft ooc ghedoot onsen joncbeere! 
Coninc Karel, dien hier heeft ghesant, 
1033 Moet werden gheplaecht van Tervogant ! 
Si en vvillen ons rumen tvelt niet, 
Wat dat onser ghesciet. 
Si hebben den moet seer groot, 
Si en duchten niet om die doot. 
1040 Ons is beter dat wi vlien, 
Eer ons arcli van hem mach ghescien. » 
Doen vloden die wreede payen, 
Die vule stinkende prien. 
Wel drie dusent datter vio, 
1043 Die gliescoffiert waren also, 
Dat si niet en souden hebben ghekeert 
In den strijd om eewelijc te sine onteert. 
Als dit des conincs opperste heere aensiet, 
So en doet hi anders niet 
1030 Dan hi werpt sinen scilt ter aerden, 
Ende vloot haestelijc sijnder vaerden, 
Daer Galifier des conincs neve was. 
Ghi moghet ghelooven das : 
Die Sarasinen met hem brochten 
1033 Littekenen groot, die si wel toonen mochlen. 
Seer lude te roepen datse daer begonnen : 
« Roelant ende Olivier hebben ons verwonnen! » - 
Vs. 1030. Hier heeft uilg. een opschrift van Iwee regels. 
Vs. 1035. Uilg. : Ternygant. 1k las ook elders Ter va gant en Termagant. 
Vs. 1057. Uitg. heeft ja! onser, niet hunner. Verward inet de gedachte van vs. 1040. 
Vs. 1042. 1k heb reeds verwittigd dat payen , payne altijd pa-ïen , pa-iene geldt. 
Vs. 1047. Hij wil zeggen : al moesten zij eeuwelijk onteerd zijn. — Des conincs 
opperste heere, vs. 1048 , lieel in ’t opschrift : diemeeste capiteyn. 
