( 220 ) 
J155 Onder die sarasijnsce scare, 
So langhe tôt dat hi vernam, 
Dat bi bi Olivier sinen gheselle quam. 
Daer gaf hem Olivier eenen slacb , 
Want hi hem sekerlijc niet en sach. 
1160 Doen sprac die vrome grave Roelant 
Totten ghequetsten Olivier te liant : 
« O gheselle, berecht mi toch, twi 
Hebstu dus gheslaghen mi ? 
Ic ben doch u gheselle Roelant. » 
1165 Olivier antwoorde hier op te hant : 
« O lacen! gheselle, ic en sie u niet. 
Och! mi es leet dattet is ghesciet. 
Verghevet mi doch door Gods eere, 
Wantet mi berouwt van herten seere. » 
1170 Doen sprac Roelant tôt Olivier : 
« le vergheeft u voor Gode hier. » 
Hier na sprac Kaerle, die prince onbliç : 
« Help ! God ende die maghet Marie ! 
Bi Guwelloen is mi vernoy ghecomen , 
1175 Dat heb ic nu wel vernomen; 
Twelc hem, oft God wil, sal worden te sure. 
Want na dat ons orcont die scrifture, 
So waren sijn voorvaders fel, 
Twelc ic nu heb gheproeft herde wel. 
1180 Si versloeghen den keiser Juliene, 
Vs. 1156, enz. Ailes is hier alweêr ellendig ; maer ik volsta met het te bekennen. 
Vs. 1169. Uitg. : beraut. 
Vs. 1171. Uitg. : u eeuwelyk voor Gode hier. 
Vs. 1172, enz. Iedereen voelt dat deze brok met het voorgaende' niet zamenhangt. 
Ook staet ze op hare plaets niet. Zie fragm. R , vs. 185; maer ook daer zijn die verzen 
zonder verband met de rest. — Het Volksboek heeft hier geen bijzonder opschrift. 
Vs. 1176. Uitg. : Divelck hem ende Godt wil sal ivorden tsuere. 
Vs. 1179. Uitg. : ic nu heb gheproeft hebbe wel. 
Vs. 1180. Juliene : laensiene , elk van drie sylben ; dus niet te lezen Juliene. Vglk. 
fragm. /?, vs. 180 , met de aenteekening. Veldeken (Eneit , vs. 13196) zegt ook van 
Jùljûs César ; 
Unze hcr erslagen tvart 
Ze Rome verrâlen : 
Senâtôre et tâlen. 
De aendacht was dus in de XII e eeuw op dat feil bijzonderlijk gevestigd. 
