( 221 ) 
Tvvelc jammer was taensiene; 
Int Capitolie dat sijt daden, 
Daer si hem valscelijc hadden verraden, 
Och ! mi isser nu ooc af comen toren, 
1185 le liebber, lacen! Roelande bi verloren , 
Den goeden bisscop ende den ridder Olivier, 
Ende menighen prince van herte fier. 
Ay God ! moet ic dus dan verliesen Roelant, 
So costet mi eeuen swaren pant; 
1190 Want ic ben daer bi ghecrenct seere ; 
le en verwins, lacen! nemmermeere, 
Dat vveet ic wel ghewarichlike. 
Och! wie soude mi bescermen van Vrancrike? 
Het is, ducht ic, mi so ghecomen, 
1195 Die croone wert mi noch af ghenomen! » 
Hi weende jammerlijc om die vaert, 
Ende trac sinen grauwen baert. 
Die ander heeren begonsten ooc te kermen : 
« Laet ons rasscelijc varen, waehermen! 
1200 Ende wreken vromelijc met onsen handen 
Ons leet op die Gods vianden ! » 
Maer, lacen! eer si daer comen mochten, 
Hadde Roelant den strijt ddorvochten, 
So dat Marcelijs, die wreede coninc, 
1205 Doot was , dats een ghewarich dinc. 
Roelant en had doen, des seker sijt, 
Maer .V. mannen in sijn berijt; 
Nochtans warense also ghedaen, 
Datse gheen en mochten wederstaen. 
1210 « Ay! soete God, almoghende Heer! » 
* Sprac Olivier, « ic en mach niet meer! 
Vs. 1189. Uitg. : So schadet my. 
Vs. 1190. Uitg. : so seere. 
Vs. 1199. Uitg. : rasschelyck, spraken si, waeharmen ! 
Vs. 1201. Uitg- : Onse leet. 
Vs. 1202. Uitg. : Mer, lacen ! . . . so dat Marcelijs doot ivas ! O logica ! of moet So dat 
in Na dat veranderd worden, met wijziging van geheel de punctuatie , en vooral met 
het komma na doorvocliten en het punctum na dinc te verruilen? Dan zal doorvochlèn 
bedieden dat Roeland dood (uitgevochten) was. Uitg. onderscheidt na doorvochlèn niet. 
Vs. 1210. Het opschrift hier past, voor de helft, alleen op Turpijns verhael. 
