( 222 ) 
Vergheefl mi mijn misdaet, 
Ende hebt mijnre sielen raet; 
Gheeft mi na dit leven hemelrike; 
1215 le heb u altoos ghedient ghetrouwelike. 
Doen ghebenedide lii sinen heere, 
Ende dancte hem van al der eere, 
Die hi van hem oyt ghewan, 
Ende sonderlinghe Roelande voor aile man. 
1220 Doen hi dese taie dus hadde gheseit, 
Viel hi ter aerden doot, 
Twelc was jammer groot. 
Roelant, lacen! die crancte seere, 
1225 Ende riep aen God, Onsen Heere. 
Deen hant hi ten hemel vvaert droech, 
Metter anderen voor sijn borst hi sloech. 
Doen legde hi onder hem, verstaet mi wale, 
Den horen ende sijn swaert Durendale, 
1230 Dattet herte hem bina doen brac, 
Ende hi noyt daer na meer en sprac. 
Te Spaengiën keerde hi hem weder, 
Ende viel rugghelinghe ter neder, 
Dat men niet segghen en mochten, 
1255 Roeland en hadde den strijt doorvochten. 
Vs. 1215. Uitg. : heeft dezen regel niet; ik heb hem naer fragm. R , vs, 514, aenge- 
vuld. 
Vs. 1214. Uitg. : Ende gheeft. 
Vs. 1219. Het overbodige sonderlinghe is van den oimverker. 
Vs. 1220. Uitg. : dese deerlycke taie. De regel die met dezen rijmen moest, meldde 
waerschijnelijk de communie van Olivier met drie grasspieren , of wat hij met zijn 
zweerd deed Zie bij Monin , blz. 50. Fragm. R laet de twee verzen achter. 
Vs. 1224. Opschrift : Hoe Roelant zijn eynde dede. 
Vs. 1228. Legde onder hem. Dit zelfde doet ook Olivier blj Monin, blz. 50. 
Vs 1255. Rugghelinghe? De andere teksten zeggen alleen dat hij zich neêrlegde 
met het aengezigt naer Spaenje gekeerd ; het verschil is groot. 
Vs. 1254. Men mochten is wel van den omwerker, doch ik laet het om het rijm niet 
te slooren. In eene citatie bij Monin, blz. 91, lees ik iets dergelijks : Meint Saracin ont 
lor loi guerpie ; meint Saracin kan echter daer de regelmatige nominativus plur. zijn. 
Bij Chunrat, blz. 255, vs. 24-25 : Uz im vielen Al daz in im ivas, namelijk die einge- 
îceide, niet al daz Krefte gelijk W. Grimm voorslaet. 
