60 
veiiarm verborgen; het overige is eene gemeenschappelijke massa, in eene harde huid ingevat, 
zonder eenige de minste uitwendige scheiding in voorarm en hand. De lengte der geheele voor- 
vin, van de dwarsplooi, waardoor zij zich van den romp vrijmaakt, tot aan den onderrand der 
hand, bedraagt 29 d. en 5 str. De grootste breedte der hand is 11 d. ; hare geringste 5 d. en 5 
str. De onderrand der hand doet zich ongelijkmatig afgesleten voor; aan de regter voorvin her¬ 
ken ik eenen nagel, die 16 strepen breed, en van de huidsleuf, waarin zijn wortel verborgen 
is, tot aan zijnen vrijen rand 11 strepen lang is. Aan de linker voorvin tel ik twee zeer af¬ 
gesleten nagels. In den grooteren Manatus en evenzoo ook in de door mij onderzochte vrucht 
zijn er aan elke voorvin drie nagels. Er is derhalve daarin , gelijk zulks ook reeds door an¬ 
deren werd opgemerkt, zoo veel verscheidenheid, dat men er niet wel, gelijk sommigen deden, 
een kenmerk van soortelijk verschil uit kan afleiden. Handen, aldus zamengesteld, kunnen wel 
niet anders dan zeer onvolkomen werktuigen heeten, waaromtrent ik slechts tot de eerste Plaat 
behoef te verwijzen; moeijelijk is het daarom ook te gelooven, dat zij daarmede hunne jongen 
vasthouden, aan zich vastklemmen, enz., gelijk in zeer opgesmukte verhalen is opgegeven. 
De voorste ledematen zijn ongetwijfeld niets meer dan zeer onvolkomene hulpmiddelen bij het 
zwemmen, en tevens werktuigen, waardoor de kruipende beweging op ondiepten bevorderd 
wordt, gelijk hunne afslijting aan toont. Aan de voorvlakte van de borststreek, tusschen de 
twee voorste ledematen in , bevinden zich eenige dwarse evenwijdige huidgroeven. Dergelijke 
zijn er ook achterwaarts aan de buikvlakte, in den omtrek der anusopening en aan den wortel 
van den staart. Voor het overige is van de voorste ledematen af, tot aan den wortel van den 
staart toe, het geheele ligchaam slechts ééne massa, zonder lmidplooijen , en zonder scheiding 
van borst- en buikholte. 
De staart is daarentegen nog al sterk van het ligchaam gescheiden , zoo wel door eene in • 
snoering aan de boven- als aan de ondervlakte. Merkwaardig is zijne platte , schijfvormige , 
eenigzins bolle gedaante, welke, gelijk Daubenton reeds te regt aan voert, den staart van den 
Bever herinnert; hij wordt van voren naar achteren allengs breeder, en dan weder smaller, en 
gaat achterwaarts in eenen knobbeligen , ongelijkmatig gesleten rand over (Z. Fig. 3). Aan 
zijnen wortel is hij slechts 26 duimen breed; in het midden daarentegen heeft hij eene breedte 
van 41 duim, en gaat dan gelijkmatig in eenen afgeronden rand over. Niet minder merkwaar¬ 
dig is het verschil in hoogte van den staart, vergeleken met die des ligchaams. De hoogte des 
ligchaams op het midden bedraagt 51 duim, aan den wortel van den staart slechts 20 duim. 
Daar achter, dat is achter de insnoering, valt de hoogte van den staart zoo zeer, dat hij in het 
midden der insnoering slechts 9, vlak op het midden van den staart niet meer dan 6 duim 
bedraagt, en aan den rand zoo plat is; dat de dikte aldaar ter naauwernood 13 strepen be¬ 
loopt. liet is derhalve een meer of min op zich zelf staande werktuig, dat van het overige 
ligchaam veel meer gescheiden is, dan bij de overige Cetaeeën. 
De huid is slechts hier en daar met haren bezet, welke alleen aan de lippen menigvuldiger 
voorkomen, en aldaar afwisselen met de vroeger beschreven afgesleten voelborstels. In de 
vrucht is het geheele ligchaam met vlasachtig haar zeer spaarzaam bedekt. De kleur is graauw- 
aclitig blaauw. De oppervlakte der huid is bezet met kleine wijd-uiteenstaande wratachtige ver¬ 
hevenheden, welke in de vrucht duidelijker zijn dan in den volwassen Manatus. Voor het overige 
is de structuur der huid zeer gelijk aan die der overige Cetacëen, waarover ik breedvoeriger 
gehandeld heb in mijne Natuur- en ontleedkundige beschouwing van den Hyperoodon, Haarlem 1848 
bl. 114 en volgg. Bij mikroskopisch onderzoek heb ik er hetzelfde ineenvatten in gevonden van 
de tepels der leder- en opperhuid. De pannicidus adiposus onder de lederhuid is echter niet 
ten volle vergelijkbaar met de speklaag der overige Cetacëen. Er is geen vloeibare traan in, 
maar wel meer vast vet, zoo als bij de overige zoogdieren. De dikte der lederhuid is onge¬ 
veer 0,006, en van den panniculus adiposus 0,014. 
