onder de leerlingen van Rubens moet geteld worden, ons steu- 
nende op de algemeen verspreide overlcvering, en op den band, 
die nadien tusschen beide kunstenaren bestond. 
De jonge scbilder ging op de kunslbaan zoo goed vooruit, dat 
Rubens hem met zijn vertrouwen vereerde, en hem de taak over- 
liet, de teekingen te vervaardigen van diegene zijner schilderijen, 
welke het stift des graveerders moest helpen vereeuvvigen. 
Mon vertelt betrekkelijk Van Dijck de volgende anekdote, die 
ten overvloede bewijst in hoeverre hij zich als leerling de Jcssen 
zijns meesters liad weten ten nutte te maken. 
Rubens was, na de volbracbte dagtaak, gewoon te paard te stij- 
gen, om in de beschouwing der schoone naluur zijnen geest van 
de vermoeienissen te laten rusten, of in zijne verbeelding een of 
ander nieuw epos op bet doek te werpen. Zekeren dag, dat de 
scbilder alzoo gerustelijk de omstreken van Antwerpen bezoebt, 
wisten zijne leerlingen. benieuwd om een der verschgemaalde 
meesterstukken huns opleidcrs te bezicbtigen, den getrouwen 
knecbt des huizes over te halen, om hun de werkplaats te openen. 
Doch zie, nauwelijks waren de speelzieke knapeli binnen ge- 
stormd, of een hunner, de jonge Diepenbeek, door zijne kaine- 
raden voortgestuwd, viel tegen de schilderij, met bet ongelukkig 
gevolg, dat een der armen letterlijk was uitgevaagd. Was de versla- 
genbeid der jonge sehilders groot, nog grooter was die van den 
knecbt, die ben zonder zijns meesters toelating bad binnen geleid, 
en bierom eene duchtige straf te gemoet zag. Liever dan deze in 
te loopen, stelde de knecbt zicli, door eene gelukkige ingeving, 
vôor de deur, om bet wegvluchten der leerlingen te beletten, en 
dreigde geenen bunner uit de kamer te zullen laten, aleer bet be- 
schadigde zou bersteld zijn. De leerlingen beraadslaagden daarop 
onder elkander, en waren censtemmig van gevoelen, dat de 
beste onder hen met die taak diende gelast te worden. De aange- 
wezene jongeling nam alsdan met. bevende hand zijns meesters 
palet en penseel, zettezicli, door zijne gezellen aangemoedigd, 
aan bet werk, en herstelde bet ongeluk zoo kunstig, dat Ru¬ 
bens, des anderdaags zijn tafereel besebouwende, zich niet kon 
wederbouden te zeggen, dat de bedoelde arm het volmaakste deel 
