( 56 ) 
Beck, van Arnhem, teekenleeraar van den prins van Wallis en 
diens broeders; Jacob Gaudy, die den markies van Ormond in 
Ierland vergezelde; William Dobson, die hem als eersten hof- 
schilder opvolgde,— zouden vast geene zoo onteerende getuige- 
nis van hunnen meester afleggen. 
Hoe weinig zelfzuchtig Van Dijck was,mag ten slotte blijken 
uit helgeen hij voor de Engelsehe kunstenaren in ’t algemeen 
deed; wij bedoelen de stichting eener S^Lueasvereeniging, ont- 
worpen naar de grondslagen dergene, welke de groote schilder in 
zijn vaderland in bloei had gezien. Niet alleen de Engelsehe 
schilders, beeldhouwers en graveerders, maar ook het aantal 
kunstenaren van Nederlandsehe afkomst, die destijds te Londen 
verbleven, sloten zich bij die nuttige broederscbap aan, en ver- 
nauvvden er de banden van innige vriendschap en achting, welke 
hen reeds onderling vereenigden. 
De staatkundige gebeurtenissen van Engeland, welks gezicht- 
einder intusschen hoe langer hoe somberder werd, en die met 
den bloedigsten der burgeroorlogen, de onthoofding van Karel I 
en de verspreiding der koninklijke familie eindigen moesten, 
zullen Van Dijck gepraamd hebben, om voor eenigen tijd naar 
zijn gehoorteland, bloedverwanten en vrienden terug te keeren. 
In gezelsehap zijner gcliefde gade stapte hij te Antwerpen aan wal 
in de maand September 1040, vier maanden na het overlijden des 
groolen Rubens, op wiens graf hij zich verhaaslte eene dankbare 
hulde neder te leggen. Zijn oponthoud was hier evenwel van 
korten duur. Terwijl het kunslminnende Antwerpen hem als den 
doorluchtigsten zijner levende zonen begroette, vernam hij uit 
Parijs, niet zonder inwendige vreugde, dat de koning van Fran- 
krijk de zafen van den Louvre zoo schoon wenschte te doen ver- 
sieren als het Luxemburger paleis. Zonder vertoeven snelde hij 
er heen — doch te laat, ongelukkiglijk, om de géniale ontwerpen, 
welke hij in zijne verbeelding reeds gesehapen had, en die hem 
de zoo vurig hetraehte voldoening moesten schenken, uit te 
voeren. Poussin was hem vooruit geweest. 
Na een verblijf van twee maanden in Parijs, gedurende hetwelk 
hij verscheidene nieuwe perels aan zijne kunslkroon voegde, 
