( 37 ) 
keerde de teleurgestelde kunstenaar met verzwakte lichaams- 
krachten naar Engeland terug. Eene geheele omwenteling had zich 
aldaar tijdens zijne afwezigheid voorgedaan : de leden der konink- 
lijkc familie waren verstrooid; de koning zelf was naar York ge- 
vlucht, en korten tijd daarna rolde het hoofd zijns edelen vriends, 
lord StrafFord, den vroeger aangebedenen staatsman, op het scha- 
vot, slachtoffer zijner vurige vaderlandsliefde. Zooveel onheilen 
oefenden onvermijdelijk O}) het reeds terneergeslagen gemocd des 
gevoeligen kunstenaars eenen hoogst nadeeligen invloed uit. Van 
Dijck voelde zijne laatste levenskrachten langzamerhand afne- 
men, en zonk weldra op het ziekbed neer. Karel I, nit Schotland 
ternggekeerd, was door die tijding zoo hevig aangedaan , dat hij, 
niettegenstaande de zwaarte zijner eigene ongelukken, zijnen ge- 
neesheer 500 pond sterling beloofde, indien hij zijnen geliefden 
schilder de gezondheid kon tcrngschenken. Eilaas, de kunst was 
machteloos tegen de natuur, die reeds haar vonnis geveld had. 
Antoon van Dijck gaf den geest den 9 December 1 641, nauwelijks 
42 jarcn oud, denzelfden dag dat zijn eenig doehtertje, Justina 
of Justiniana, geboren den 1 derzelfde maand, te kersten werd 
gedragen — maar vroegtijdig gcnoeg, merkt Hansen op, om den 
marteldood van zijnen vorstelijken weldoener en vriend niet te 
moeten bijwonen. — Zijn lijk werd met ongemeene plechtighcid 
in het koor der S'-Pauluskerk te Londen bijgezet 
De Engelsche geschiedschrijver Carpenter deelt het testament 
inede, door Van Dijck den 4 December 1G41 opgemaakt. In dit 
stuk zien wij, dat hij zijne te Anlwerpen nagelatene goederen 
(ter uitzondering van twce schuldbrieven, ten gezamenlijken 
heloope van 4,000 pond sterling) onder zijne natuurlijke dochter 
Maria-Theresia, en zijne zusters Suzanna en Isabella verdeelde 2 , 
terwijl hij het overige zijner nalatenschap, waaronder zijne tafe- 
1 Het graf van den Vlaamschen schilder werd verwoest door den brand , 
die in de kerk woedde ten jare 1666. 
* lsabella van Dijck was begijn te Antwerpen; Antoon bezette haar eene 
som van 250 gulden ’sjaars. 
Op het einde van September 1654 vertrok Waltraan (Theodoor) van Dijck, 
pastoor van Minderhout, naar Engeland, om er de dochter van zijnen broeder 
