( 59 ) 
heden en talenten nog oneindig meer van hem lieten vcrhopen, 
dan hij gegeven hceft; en toch leefde hij er lang genoeg voor, 
dewijl het gegevcne meer dan voldoende is oin zijnen roem duur- 
zaam te maken. 
Over geheel de beschaafde wereld is zijn naam verspreid; van 
aile tongen galmt zijn lof. Te Genua en aan de oevers van den Po, 
in het koude Rusland en in het warrne Spanje, in ’t nevelige 
Brittanië en in zijn eigen geboorteland wijst men op een aan- 
zienlijk getal schilderstukken, die de onverdeelde bewondering 
der kenners wegdragen l . Onverminderd zijne buitengewone be- 
gaafdheid, was hij, gelijk wij hooger aantoonden, een man van 
edel karakter, en onder dit dubbel opzicht, gelijk J. de Laet in 
den Catalogue du Musée d'Anvers te recht aanmerkt, de dichter- 
lijkste figuur, die in de geschiedenis der Vlaamsche kunstschool 
gedurende de zeventiende eeuw verschijnt. Wij zullen zijne groote 
verdiensten evenwel niet oversehatten, maar die aan het onpar- 
tijdig oordeel toetsen. 
Zoo deelen wij niet in de meening, door den markies d’Argeno 
uitgedrukt in zijn werk : Réflexion critique sur les écoles de pein¬ 
ture, waarin hij Van Dijck beschouwt als den grootsten schilder, 
sedert de herleving der kunsten opgekomen, daarbij verzeke- 
rende dat, naar de getuigenis van sellier al de knnstenaren, die 
werken, in welke deze mecster al zijn talent heeft ontwikkeld, 
zondcr tegenzeg uitmunten boven al de andere Italiaansehe, 
Vlaamsche en Fransc-he schilders, en namelijk boven Raphaël en 
Tiziano. — Rubens, niettegenstaende zijne gebreken, is en blijft 
Van Dijcks meester; en daar beiden doorgaans in éenen adem 
worden genoemd, kan ? t niet ongepast zijn, dunkt ons, hier te 
zien, welke verliouding er tusschen beide prinsen der schilder- 
kunst bestaan kan. 
Terwijl Rubens met de oude Vlaamsche school afbrak, en eene 
verstandige navolging der natuur zocht, neigde Van Dijck naar 
1 Van Dijck schilderde niet min dan 23 tafereelen voor kerken en kloosters 
te Antwerpen. Hoe jammer, dat al die gewrochlen voor ons land verloren 
zijn geraakt! 
