( 42 ) 
hij de trekken der schoonheid, — bekoorlijkheid en frischheid 
lachen u aan; stelt hij den ernsligcn mensch, magistraat, priestcr 
of staatsman voor, — hij geeft hnn eigen karakter en zeden 
weer. Altijd is de houding eenvoudig, naluurlijk, en behaagt 
daardoor des te meer; daarbij weet hij handen en draperieën op 
bewonderenswaardige manier na te bootsen : overal is waarheid 
evenzeer als kunstî Zoo uitstekend is Van Dijck in het portret, 
dat bij somtijds eenen gehcelen levensloop op een enkel gezicht 
terugkaatst, gelijk, onder andere, op dat van koning Jacob I, 
thans in de galerie van den Louvre, en van Wallenstein, in de 
galerie Lichtenstein , te Weenen. 
Van Dijck (heeft men gczegd) opende den portretschilderen 
zijns lands eene nieuwe loopbaan. Dit is buiten kijf. Tôt dan toe 
was het portret enkel bescbouwd geweest als een bijvak der kunst, 
maar van zoohaast de Vlaamsche Tiziano er den stempel van zijn 
genie had op gedrukt, kreeg het nagenoeg de verhouding van de 
historieschildering. In Engeland moet zijn werk ook zoo beoor- 
deeld worden ; altbans onder de meeste portretten, welke hij er 
schilderde (zegt een schrijver), zou men kunnen scbrijven : a Ge- 
sneuveld te_den_» Het zijn de beellenissen van de trouwe 
en koene edelen, die door de Roodhoofden werden neergesabeld , 
terwijl op die der bruiden, vrouwen of dochters dier dapperen 
een zweem van droefgeestigheid ligt; men ziet, dat die schoone 
oogen veel moeten geweend hebben in die droeve tijden, toen het 
leven van verloofden, echtgenooten en broeders aan eenen zijden 
draad hing. 
Het is vooral in het portret, dat het genie van onzen kunste- 
naar schittert. Toovenaar met kleuren en lijnen, herschiep hij 
den mensch, en verzekerde hem een eeuwenlane bestaan. 
Was Van Dijck groot als scbilder, ook als graveerder wordt hem 
veel lof toegezwaaid. Hierin was hij echter op de netheid der 
uitvoering weinig nauwgezet; doch zijne etsingen zijn krachtig en 
vast, en getuigen van des kuristenaars ongemeene hedrevenbeid. 
Zijne ruwe en in den schijn verwaarloosde prenten hebben voor 
den echten kunstliefhebber meerdere waarde, dan gansche ver- 
zamelingen van de keurigst, uitgewerkte gravuren. 
