( 41 ) 
ditissimorum aliquot nebulonum dolis priorem syllabum amisisse. Sed liaec, 
ul scribis, supra nos. Gratissimum fecisli, quod me de Alciato reddideris cer- 
tiorem. Gratulor illi studiorum liberlatem : sed multo amplius ilium studiis 
nostris legalibus 1 . Equidem scio, quantum ab illo et a tequoque in republica 
noslra legali sperandum sit. Non redii per Avenionas, sed per insanum ilium 
fontem et Burdegalos. Dno Alciato, ut proximis tuis literis plurimam ex me 
salulem optes, rogo vehementer. Hoc autem a te jam mihi stipulor, ut cum 
primum editi fuerint Alciati libri, seu de Verborum Significatione, seu dealia 
quacumquere, hos statimvel proprio tabellario ad me des. Ex Italia scribis, 
mihil esse novi. Mirum, si tibi visae non sunt Marii Salomonii Romani in pri- 
mam partem tt. doclissimae annotationes Romae impressae 2 . Has repperi 
Barchinonae : mecum adtuli : iis si careas, proximo tabellario liber meus 
precario ad le ibit. opus sane mihi perplacet, nisi quod de Budaeo multa dis¬ 
simulât, etCaesari quam par sit iniquior est : sed ita fortassis tempora tulere, 
ne non morem gereret Clemenli, partes Franci contra Caesarem tum sequenti 3 . 
Pandectas nostras sub praelo esse Norembergensium, utinam non vanus sit 
rumor, sed totiens eo nomine nobis impositum est, ut subverear esse fumos, 
nisi quod non lam semota est Noremberga, ut isthinc veritas resciri non possit: 
quamquam tu mihi etiam nihildum certi ea de re scribere sustinuisli 4 . Colinus 
quidam (quod scio) babet Luteciae sub prelo ?r, nostras non indiligenter 
repurgatas,pulcherrimis typis volumine exiguo emittendas 3 .-Ego jam digestum 
vêtus Aureüae nactus sum. In quo labore ille mihi pretium operae fecisse 
videtur. De Scoto Frobeniano incerta admodnm scribis, nec salis consentanea 
iis, quae anno superiore a. d. vu Eid. Jun. ad me scripsisti. Tune enim sic 
aiebas : Frobenii Scotus apad Beatum est , quem simulalque receperit, sese 
libenter communicaturum recepit. Id ubi evenerit, curabo expraescriplo tuo 
ut exscribatur. Nunc autem hoc modo : Nescio quid ob palris mortern ne 
communicare possit excusans. Ego autem sic existimo. Eum, siquidem 
amicus sit, facilius multo ob patris (viri mihi desyderatissimi) mortern com¬ 
municare posse, quod nunc sui juris factus suas res sibi habeat, non patri. 
Scribo homini, experlurus an verus vel lingua tenus mihi amicus fuerit. Quo- 
que nullum honestum detrectandi officii praelextum habeat, addo pensandae 
benignitatis argumentum, ne gratuito in me sit officiosus, nempe hoc : ut sum 
1 Alcut fut appelé à Bourges en 1528; je pense que ce passage se rapporte à cet 
événement. 
2 Les notes de Salomonius sur les Pandectes, de même que ses traités de Pnncipulu 
ad Leone m X et de Probalionibus , ont eu une grande réputation, qui n’a pas duré. 
Voyez Fichard, Gessner, Spiegel. 
3 Clément VII, Jules de Médicis, pape du 19 novembre 1523 au 20 décembre 1534. 
Salomon était auditeur de rote. 
4 Édition d’HALOANDRE 1529. 
3 Je ne vois pas à quelle édition Chansonnette fait allusion dans ce passage. 
