( 48 ) 
In quibus (si quidjudicio assequipossum) neque dictioniselegantiam, neque 
summam in summo laconismo copiam, neque rerum apposile enaiTatarum 
lucem, neque diligenliam, neque décorum, neque ulla alia oralionis omamenta 
sis desyderalurus. Tum vero, quicquid intra XII p. m. annos (nempe a X. 
usque ad XXII. supra sesquimillesimuni) memoria dignum seu in Germania, 
in Galliis, seu in Italia, in Hispaniis, in utraque Sicilia, Turcico bello navali 
terrestrique gestum est, quicquid antiquitatum seu in bibliolhecis seu in 
veterum ruinis monumentorum exlat, id fere omne tanta felicitate refert, ut 
non narrari rem, sed coram geri, non legere, sed in rem putem ductum esse 
se lector existimet. Atque adeo ut ne verbis te meisducam : visum est partes 
aliquot hiulcas, ceu specimen quoddam totius operis, ad te mittere : quas tu 
una nocte, pro ingenii tui acrimonia sic degustabis, ut ex unguibus quod 
aiunt leonem sis agniturus. Milto autem te sermones VIII, anni videlicet XI 
unum, XII unum, XVII duos, XVIII unum, XX unum. XXI duos. Ex bis 
videbis, quantum vir ille studiorum assiduitate profecerit; quant se ipsum 
ubique vicisse videri possit. Nam quod ad prudentiam adtinet, si rerum usus 
ullarn alFerre, vel nativam confirmare solet, ne illi quidern cessurus est, qui 
mores multorum vidit et urbes. Si probes editionem illamque Frobenius se 
curaturum recipiat, non gravabor potius illi quant aliis cltalcograpbis cont- 
modare. 
» 
Neque eitint passurus sunt, tan ti viri vir tûtes silentio intmori diuturniore. 
Nam et tant rarae dotes hominis dignae sunt quarunt fama ad nepotes propa- 
getur : etid officii praeter caeteros ego illius debeo ntanibus, qui me in studiis. 
non dicant contribulis, aut consacraneus, sed auctor et copiae cornu fuit : a 
quo îtiltil unquam, seu in jure civili, seu in reliquis studiis humanioribus 
sciscilatus sunt quod non ille celerrinte commonstraverit. Atque ut nunc verbo 
quod sentio dicant : fuit ille ntihi, quod tu fores, si nos una teneret civitas. 
Nain profer id (serio et ex vero loquor, mi Bonifaci) quod tibi ntorum candore, 
totius corporis liabitu compositissimo, fuit tant similis, quant ovunt quod 
dicitur ovo; erat insuper in jure civili exercitatissimus : neque graece 
nesciebat, etiamsi dissimularet : cetera pentaglottos erat. Quo spent concessit 
fatis, annunt agebat p. ni. quadragesimum. Fabula totius fere vitae illius 
bonestissime transactae ntihi nolissima est : sed quant alio forlasse loco fusius 
sunt recitaturus. Neque eliant hic locus id exposcit : quin vereor, ne in attin- 
gendis amicissinti pectoris virtutibus, nintius aliquanto fuerim. Verunt tu 
ntihi igitosces libens. Fuit enint ille ntihi tant charus quant unguis digyto : 
hoc est, aeque ac te ntihi esse non ignoras. Vale, et praesenti tabulario Scotunt 
committito : huic etiarn sexlerniones vecerianos ontnes rursus dato. Si Fro¬ 
benius opus anibiat, curabo exscribendum. Sed heus tu, quentadmodunt sacri- 
iiculi quidam sacra jure vendunt qui prius emere : ita et haec Vecerii ntei 
lucubrationes, quae ntagnis mihi constant et impensis et laboribus priusquant 
illas naclus sim, tum quae ne vili quidern precio exscribi poluerunt, non sine 
