( 77 ) 
XLV .—Eximio jureconsulto, Dno Bonifacio Amerbachio, Legnm 
civilium pr ofessor i ordinario, Dno atque amico suo incom- 
parabili. Bcisileae. 
Sans lieu 18 septembre 1543. Fol. 58. Ex pislrino meo semibarbaro. 
S. P. Quam ad te retuli controversiam, Bonifaci clarissime, confido sic abs 
le expensam esse et secundum viduam defînitam, ut jam mihi videre videar 
haeredipetas istos, et tantum post cineres amicos, contentioni suae ditfidentes, 
herbam nobis ultro porrigere. Nam si tua stat a nobis sententia, quae, si quid 
mei judicii est, vix potest a causae uostrae coepto patrocinio esse aliéna, tune 
plane prorsusque triumphamus. Remitto amanuensem qui nuper alicubi 
haeserat, revocatus ut ait a civibus suis tum isthic agentibus : at nunc jussus 
est (nisi lu aliud jusseris) una dumtaxat nocte abesse. Itaque oro ei schaedas 
missasomnes una cum aureo tuo calculo, etiam si (quod non spero) diversae 
partis opinionem tutaretur, latissime quoad ejus per tuas occupationes fïeri 
potuit explicato, atque intra tunicam carthaceam schaedis alligato signatoque 
committas. Ego apud viduam quae illius sint partes meminero. Non offero 
paria quod solvendo non essem : sed si quid erit in quo tibi tuisve gratificari 
valeam, die, et factum puta. Bene vale, vir amplissime. 
Ex pistrino meo semibarbaro, die 18 Septembris 1543. 
Cantiuncula tuus. 
XLVI. — Amplissimo viro atque eminenti jureconsulto, Dno 
Bonifacio Amerbachio, Legurn ordinario interpreti, Dno et 
amico suo observandissimo. Bcisileae. 
Ensisbeim, 4 octobre 1543. Fol. 59. Main de secrétaire. 
S. P. Quemadmodum Cicero alicubi ait, cogitatione quaedam facilius intel- 
ligi, quam verbis explanari queant; ita me tibi devinctum essemagis intelligo, 
quam ulla satis oratione exprimere valeam. Quid enim tali amico non debeam, 
1 Voyez lettres XLIII et XXI. Le pistrinum paraît désigner le lieu où Chan¬ 
sonnette est forcé de vaquer à ses fonctions officielles, qu’il qualifie d’illibérales, de 
semi-barbares. 
