( 00 ) 
Plura nequeo : recrudescit enim meus ingens luctus. Tu amici partium 
quod facis memineris. Vale. Impensas ego solvam omnes. Quid me facere 
eenseas, scribe brevi. Rursum vale , meum praesidium. 
Die IIII Maii anno 47. 
Cantiuncula tuus, 
vix suus. 
LXIV. — Excellenti Jureconsidto, Dno Boni fado Amerhachio, 
Duo et amico meo summo. Basilecie. 
Ensisheira, 10 mai 1547. Fol. 79. 
S. P. Non quievero, Amerbachi clarissime, de errone meo, donec ex te 
intellexero, esseadhuc aut prorsus non esse quippiam reliquae spei. Atque 
etiam ilia schaedula qua de nuper scripsi acrius me torquet, ut non de illius 
corpore modo, sed et de mente ac salute metuam. Tu quaeso quid sentias 
scribe. Hac enim de causa puerum mitto. Cui et in mandalis dedi, erronis 
reculas ut a Blaterone recipiat, ac tibi vel Arbogasto nostro servandus tradat. 
Sunt et libri quidam quos mihi ligandos isthic reliqui, hos ad me allalum iri 
cupio : tu oro compactori precium operae meo nomine solvas. Mihi vero scribe 
quantum eo aliisque nominibus mea causa numeraveris, faciam ut de me 
nihil queri valeas.Caelerum,tametsi novum fortasse tibi videbitur, parodicam 
adversus ilium , qui filium in suam iidern receperat, etiam mercede inlerve- 
niente, talibusque ipsius manu scriptis sponsionibus, ut deposili non sperem 
evasurum esse judicium, forsitan nec civiliter in jus vocatum. Ubi consti- 
tuero, rem ad te referam. Vale, ac rescribe, sed longissimas, et dolorem meum 
non verbis tantum, sed re quoque, si fieri potest, Ienientes. 
Ensisheimi, X Maii Anno MDXLVJI. 
Nota manus 
integerrime tui. 
