( 97 ) 
tibi com pa rave ri s, eosdem mihi compares. Tuus sum lotus. Verum hoc ofïîcio 
officies, lit tibi non modo amicitiae sorlem, sed foenus quoque debeam. V. 
Cantiunculae manum nosti 
vere lui. 
Caeliam quoque remitlo quam mecum apportaturus essem,nisi ver il us fuis- 
sem, te bis amoribus vel mensem unum vix carere posse 1 . 
I.XXIV. - Clai 'issimo vivo, Duo Bonifacio Amerbachio, 
amicorwn meorum antesignano. 
Sans lieu ni date -. Fol. 35. 
Tu quoque salve, doctissime Bouifaci. Quem quaeris ex jt. locum uescio 
quoties legeris : ego tantum uno loco memini me legisse, sed aliter quam tu 
scribas. Scribis : Auclivi saepe a ruslicis nostris, fragile sine pecunia esse 
peculium. Pecuniam hic si slrictius, non in fusiore ilia significatione, qua nihil 
non compleclilur, acceperis, falsum erit hoc pronunciatum : quum Ulpiauus 
tesletur. res omnes et mobiles et soii in peculio esse posse. L. Quam Tubero- 
nis § penul. x. De pecu 5 . Quo lit ut eliam citra quantitatem discretam. hoc 
est sine nummis, non fragile futurum sit peculium. 
Igitur litulo De Lega. J11 in L. Si chorus § Iris verbis Celsus refert Pro- 
culum dixisse, saepe audisse rusticos senes ita dicenles : pecuniam sine pecu¬ 
lio fragilem esse : peculium appelantes, quod praesidii causa reponeretur. 
Eum locum adducit Valla cap. 4b7 Elegantiarum , quanquam in hoc halluci- 
natus videatur, si ea verba Celso non eliam Proculo Iribuat. Idem locus cilalur 
per Gloss. II in G. Cuique in Juvénilité, De praesumpti. Bene vale, amicorum 
antiquissime. 
Tuus Cl. Cantiuncui.a. 
1 Allusion^donl le sens m’échappe. 
- Papier marqué à la crosse de Bâle, comme celui de beaucoup de lettres d’En- 
•dsheim. 
3 L. 2,.§ 4 De peculio , XV, 1. 
4 L. 70 , § l l)e legatis 3 XXXI1 . 
Tome XXIX 
/ 
