( VIII ) 
De epische zangen (chansons de geste) werden in den beginne 
werkelijk voorgezongen. 
Van de muziek die deze gezangen vergezelde en die onge- 
twijfeld heel eenvoudig was, is niets overgebleven dan een 
enkel vers uit het comisch epos van Audigier , hetwelk te 
vinden is in Li Gieus de Robin et de Marion van Adam de la 
Halle, ter plaatse waar Gautiers, een der herders, na gezegd 
te hebben : 
Je sais trop bien canter de geste, 
Me volés-vous oïr canter? - 
voortgaat met te zingen : 
Dat de begeleidende mélodie in dit geval eene eenvoudige 
formule was, blijkt uit enkele oude liederen, waarvan de 
strophen zich in het oneindige vermenigvuldigen en die 
nochtans, zooals we verder zullen zien, aile op dezelfde melo- 
dische of psalmodische wijze voorgedragen werden. 
tweede deel van Raynaüd’s Recueil des motets français des xii* et xm • 
siècles , bl. 325. — Zie mede Hoffmann von Fallersleben, Horae Bel- 
gicae , VI, bl. 199, die de « sinphonie », m. lat. « symphonia », naar Joh. 
Gerson (Opp. III, bl. 627) noemt « .instrumentum quale sibi vin- 
dicaverunt specialiter ipsi caeci. Haec sonum reddit, dum una manu 
revolvitur rota parvula thure linita....» 
1 OEuvres complètes du trouvère Adam de la' Halle, uitgeg. door 
E. de Coussemaker. Paris, 1872, bl. 409, aangehaald bij G. Paris, t. a. p., 
§ 21, en bij J. Tiersot, t. a. p., 1889, bl. 406. 
