( IX ) 
Volgens Bôhme, kan men zonder moeite aannemen, dat de 
bekende Hildebrandsmelodie dezelfde is waarop enkele gezan- 
gen van het Nevelingenepos werden gezongen l . 
Wat de jongleurs betreft, die zich op openbare plaatsen lieten 
hooren, en die den stand der reizende muzikanten, fahrenden 
Spielleute , uitmaakten, aan dewelke Bôhme 2 eene uitvoerige 
studie wijdde, van hen is bij de Duitschers slechts éene enkele 
13 e eeuwsche, in neumen genoteerde mélodie ovcrgebleven en 
door dezen schrijver ontcijferd : 
un se min ni - ne wil - le. 
Dat deze mélodie niet veel afwijkt van gelijktijdige Fransche 
1 Bôhme, Altdeutsches Liedbuch, 1877, bl. 6. — Terwijl de Duitschers 
eene 16 e eeuwsche lezing van de mélodie bezitten, hebben wij, in 
Een devoot ende profitelyck boecxken , Antw. 1539, er eene uit de xv e 
eeuw. Zie over het Nederlandsch Hildebrandslied en andere daarmede in 
verband staande liederen : F. van Duyse, Dicht- en kunsthalle. Antw., 
1890-91, bl. 361 vg., en over het Nevelingenvers (nederlandsche frag- 
menten) denzelfden schrijver, Onde nederlandsche liederen, melodiën 
uit de Souterliedekens. Gent, 1889, bl. 104-113. 
2 Geschichte des Tanzes in Deutschland, I, bl. 278 vg. 
