EERSTE AFDEELING. 
DE XI e , XII e EN XIII e EEUW. 
I. — De poëzie der Trouvères. 
> . — 'N _ 
Yan de vroegste tijden af steunde de volkspoëzie bij de 
Romeinen niet op het geleerde metrum van Yirgilius en 
Horatius, op de quantiteit, maar op het accent, op de natuur- 
lijke rhythmiek der taal. Dit werd dan ook aanvankelijk den 
grondslag van de versificatie der kerkhymnen, die, zooals wij 
reeds met éen woord zegden, hare melodieën voor een deel 
aanbestaande muzikale vormen ontleenden R 
Toen echter het volk had opgehouden de Latijnsche taal te 
verstaan, verloren de oude kerkelijke melodieën den haar 
aangehoren rhythmus, werden zij als met lamheid geslagen 
en konden zij voortaan nog slechts met loomen, slependen 
voet voorttreden. 
Omstreeks het jaar 950 spreekt Hucbald nog wel over de 
uitvoering van een op maat te zingen canins planus , doch 
4 F.-À. Gevaert, Hist., 11, bl. 100. — Echter steunt de metriek’bij 
den H. Ambrosius en zijne onmiddellijke opvolgers op de quantiteit. Zie : 
aangeh. werk, bl 624, en P. Pierson, Métrique naturelle du langage. 
Paris, 1884, p. 222. 
