( 10 ) 
den, worden door den dichter « quade hyrauden » in den zin 
van«armoedige plunje » genoemd 1 2 . Niet zelden bespeelden de 
hyrauden ook andere instrumenten dan de bazuin, zooals de 
tluit en de tromp. Ook behoorde nog tôt hun beroep, het 
woord te voeren in naam hunner heeren, wapendichtjes te 
vervaardigen en tornooien te « craaieeren )> 
Maerlantmeentzelfsde heeren temoeten waarschuwen tegen 
de vleiende, ijdele taal der menestreelen welke, door hebzucht 
gedreven, hunne toevlucht tôt vleierij en lofbetuigingen nemen 
om der heeren gunst af te dvvingen : 
cc W es vromech, omme die doget sweet, 
Dat men di niene matte 
Onder der vdelre glorien cleet, 
Daer menestraudie mede ommegeet ; 
Want hare tonge platte 
Smelten aise sneeclatte 3 4 * * . » 
Dat de menestreelen en speelmannen van allerlei soort, bij 
ons zoowel als in Frankrijk, velerhande speeltuigen te hunner 
beschikking hadden, blijkt insgelijks uit onze oude dichters, 
die men bij Hoffmann von Fallersleben aangehaald vindt 4. 
Keeren wij thans terug tôt de eigenlijke voortbrengselen der 
trouvères. 
Alvorens kennis te maken met de melodiën die hunne 
gedichten vergezelden, zal het niet overbodig zijn een blik 
te werpen op den vorm dier gedichten zelf, alsmede op de aan- 
eenschakeling der verzen waaruit de strophe en hare eurhvth- 
mie ontstaan. Wat de verzen aangaat, deze steunen op den 
1 Spiegel Historiael, I 7 , 77 vs. 58, aang. door D 1 ' J. te Winkel, t. a. p , 
bl. 492, aant. 3. 
2 Zie D r J. te Winkel, Gesch., I, bl. 435-437. 
3 Eerste Martijn , vs. 385-390, aangeh. door D 1 ' te Winkel, Maerlants 
werken, enz., I, bl. 494. 
4 Horae Belgicae, Pars sexta, 1838, bl. 190 vg. — Zie mede Layoix, 
La musique au siècle de saint Louis, t. a. p., bl. 303 vg.; — D r J. te 
Winkel, Gesch., I, bl. 425-426. 
