( 23 ) 
gezien, in éen woord, de mélodie, om zoo te zeggen, tegen den 
draad in genoteerd. 
Door deze in niet-samengestelde maat te schrijven, en aan te 
vangen met opslag (temps levé, arsis ), geeft men aan de mélodie 
veel meer leven en klinkt deze frisscher en bevalliger : 
r\ -1_i_ 
m 9 _ 
M ____ 
Æ 
1 
m _ 
1 
=] 
/ 
Æk 
ML- 
W 
r m 
W 
w 
1 
7- 
w 
SS 
w 
Saz 
— 
w 
«7 
L’au - trier par la ma - ti - né - e, Entre un 
9 W 
N: 
P 
-9 
bois et un ver - gier, U - ne pas-toure ai trou¬ 
V mm 1 
W ! 
m 9 0 
n . l -j 
f(T\ Æi w 
W i w g 
mm ** m - 9 ■ 
_Aui 9 
L 
-9 9 =f—9 
vé - e Chantant pour soi en * voi - sier ; Et di- 
3 
• 0 « 
_1_[ 1_ 
1 ! 
/ - 9 9 9 
L <3 ’ g* 
M sà. ^ J_ 1 _ j - 
L - 
v 1 1 1 
or 0 V 
^ » 9 £ 9 • 
7 
—I—!—h 
—1- 
1 
- - 
soit un son pre - mier : « Chi me tient li maus d'o 
î 
r\ i i 
\j i ^ i 
_)_I_!- 
pibd 1 1 
i i 
i 1 
à 
L 
i 
9 m j 
g 9 
j 
fT\ m J 
*9 W 
J , 9 9 9 
i W m 
i 1 
& l 
. * * 
~T~ 
9-jr— 
1 1 
_ 
L 
» 
mour. » Tan-tôt ce - le par m’en-tor ke je 
1 De fa scbijnt ons hier niet onmisbaar. Vgl. bij Adam de la Halle, 
lütgave De Coussemaker, bl. 36, de mélodie in sol , waarin si £ en si h, 
fa ÿ en fa % voorkomen. 
