( 24 ) 
tr 
1 
Æ ^ 9 G £ & 
■ i j : 
_ m él_ 9 m m 
9 0 9 
é a ,j é 
W P ~ i w 
v 9 é 9 
loi * de-fiai - nier*; Si li dis sans de 
3 
0 ; -t , ; j -1 : 
— 
i 
æ i neJ . 
ÊL m 
ü 
1 en 
rr^ m 
J W 
t W 
9 é - 
W 9 
V \J 
m 
lai - 
er : « Bel - 
le, 
Di ex vous 
doint 
bon 
jour. » 
Men geloove niet, dat men door aldus te handelen de melo- 
dieën in een nieuw pak steekt; neen, de trouvères waren geen 
mensuralisten, en bekommerden zich volstrekt niet om de 
spitsvondigheden der mensuraaltheorie 
Evenals het volkslied was ook hun lied ongekunsteld, en 
maakte het in geenerlei opzicht aanspraak op muzikale 
geleerdheid. 
Ook Ambros beroept zich op de woorden van Kiesewetter, 
die van de hierboven aangehaalde notatie van Perne sprekende, 
zegt : « Seine Tripolae, eine Art Prolatio perfecta, waren in 
seinem Original gewiss nicht angezeigt; sie sind nur im Con- 
trapunkte, d. i. im mehrstimmigen Satze denkbar, in der 
simpeln Mélodie ein Unding. » 
Sedert het verschijnen van Dom Pothier’s werk : Les mélodies 
grégoriennes, is het eene uitgemaakte zaak , dat de neumen 
geen andere tijdswaardc hebben dan die welke zij aan de taal 
zelve ontleenen. Het oude lied, het Fransche zoowel als het 
« 
Nederlandsche, kan insgelijks niet anders dan op de natuurlijke 
metriek der taal berusten. Aanvankelijk waren de trouvères 
monodislen; waarom zouden zij zich met de zoo ingewikkelde 
mensuraaltheorie opgehouden hebben? 
Men mag gerust aannemen met Kiesewetter, met Ambros 
en Riemann, dat de eerste trouvères, zooals le Chastelain de 
Couci en Thibaut de Navarre, aan het uitsluitend gebruik van 
! Fétis, Ke je l’oi desraisnier. 
2 Ambros, Gesch., II, bl. 222. 
