( 37 ) 
Deze meening is gegrond op het gebruik van assonantiën in 
de gezongen verzen en op het gebrek aan rijm dat zich 
hier en daar doet gevoelen, en niet strookt met het buiten- 
gewone gemak waarmede de trouvères versificeerden, een 
gaaf welke vooral Adam de la Halle in hooge mate bezat. 
Adam legt wel in den mond van een zij ner personages het vers 
ontleend aan een roman de geste , hierboven (bl. vm) aan- 
gehaald, om welke reden zou hij dus ook geene andere popu¬ 
laire melodieën hebben opgenomen? Men heeft integendeel 
zooveel te meer reden om aan te nemen dat hij ook uit popu¬ 
laire zangen geput heeft, aangezien de aanvang van het be- 
roemde lied « Robin m’aime », waarmede het bedoelde zang- 
spel aanvangt, als refrein voorkomt bij twee herdersliederen 
( pastourelles ) van vroegere trouvères. 
Een dezer was Perrin d’Angecourt, voorganger van Adam 
in dienst van Karel van Anjou. 
De meening van Tiersot komt ons dus zeer gegrond voor, en 
dit niet alleen om de door hem aangevoerde redenen, maar 
ook omdat het mag betwijfeld worden of al de andere, aan 
Adam toegeschreven eompositiën inderdaad door hem werden 
vervaardigd. 
Ten aanzien van een « chanson » kunnen wij ten minste 
bewijzen aanvoeren waaruit blijkt, dat men niet gerechtigd is 
de mélodie van het lied « Puisque je sui de l’amoureuse loi 1 » 
met voile zekerheid aan Adam toe te schrijven. 
Dit lied is, wat den tekst betreft, eene navolging van een 
geestelijk lied van Guillaume de Béthune, dus een wereldlijk 
pastiche. Zulke pastichen komen, wel is waar, zelden voor, 
terwijl daarentegen vergeestelijkingen van wereldlijke liederen 
zeer gewoonzijn,doch aangezien Guillaume de Béthune in 1152 
geboren werd en in 1213, dus voor de geboorte van Adam de 
la Halle, stierf 2 , moet de laatste den eerste hebben nagevolgd. 
Niet alleen hebben beide liederen denzelfden strophenbouw, 
1 OEuvres complètes , bl. 102, n r 27. 
2 Zie Biographie nationale belge, II, 367. 
Tome XLIX. 4 
