( 38 ) 
maar beide bestaan nog bovendien uit hetzelfde getal strophen, 
beide hebben dezelfde rijmen en sluiten met een soort van 
refrein. Om deze gelijkvormigheid in nog helderder daglicht te 
stellen, laten wij de eerste strophe van de beide liederen volgen : 
Guillaume de Béthune. 
Puis que jou sui de l’amoureuse loi 
Que Jhesucris vaut croistre et essaucier 
Quant par amours fist de son cors envoi 
Pour nous sauver, moi voel esleechier. 
Or devons proier 
A Dieu, le roi de lassus, 
Qui vaut descendre çâ jus 
Pour nous faire haut monter, 
Que li nous doint si amer 
Qu’en nous soit reçus l . 
Adam de la Halle. 
Puisque je sui de l’amoureuse loi, 
Bien doi amours en chantant essauchier. 
Encor i a meilleur raison pour coi 
Je dois chanter d’amourous désirrier; 
Car, sans manechier, 
Sui au cuer trais et férus 
D’un vair iex sés et agus 
Riant pour miex asséner : 
A chou ne puet contrester 
Haubers ni escus 2 . 
Het eerste lied, met de daarbij behoorende mélodie, komt 
voor in een Hs. berustende in de bibliotheek van het Vaticaan 
(Christina-fonds, n r 1490), beschreven door G. Raynaud 3 . 
Deze mélodie, welke men in facsimile hier tegenover vindt, 
is, behoudens de bijvoeging van fa JE, niets anders dan eene 
variante van de getransponeerde mélodie medegedeeld door 
De Coussemaker. 
Het vorenstaande in aanmerking genomen, mag het ook 
1 Tekst bij Scheler, Trouvères belges , bl. 38. 
2 Adam de la Halle, uitg. De Coussemaker, bl. 102. 
3 Bibliogr. des chansonniers franç. des xi //• et xiv* siècles, I, 219. 
