( 39 ) 
betwijfeld worden of de melodieën van Li Gieus de Robin et de 
Marion wel aan den Atrechtschen trouvère kunnen worden 
toegeschreven. 
Tegen het toekennen der mélodie aan Guillaume de Béthune 
kan men opwerpen, dat het bedoelde Hs. uit de Yaticaansche 
bibliotheek een Hs. uit de xiv e eeuw is, dat het na het tijdvak 
van Adam de la Halle werd samengesteld, vermits er ook lie- 
deren van dezen laatste in voorkomen, en er dienvolgens geen 
doorslaand bewijs wordt geleverd; maar dan blijft toch nog de 
* 
door Adam nagevolgde tekst over. In allen gevalle zal men 
toegeven dat er redenen bestaan om dezen trouvère niet als 
uitvinder van de mélodie te beschouwen. 
Y. — De vorm der melodieën. 
Onder de compositiën van Adam vindt men veel melodieën 
die verwantschap hebben met het beroemde« Robin m’aime », 
als zijnde in denzelfden populairen trant geschreven ‘. Zoo 
treft men onder zijne « jeux-partis » een stuk aan, dat aldus 
aanvangt 1 2 : 
*> 
. 
1 
y 
/ 
17 O 
1 
1 
î 
A 
9 
Krv 
' a 
9 
9 i 
w 
w n 
w 
nz * 
W 
9 
A - dam s’il es - toil en - 
— 
) 
A 
- JLmr-l 7 
f 
i 
jf 
* 
9 9 r 
9 
1 
À 
V 1/ ^ 
i 
9 
9 
- w ^ 
, v 
si Que joi - e fut oc - troi - i - e. 
1 Na op bl. lxix van zijne uitgave der werken van Adam de la Halle 
verklaard te hebben : « Tous (les rondeaux d’Adam) paraissent avoir 
pour base une mélodie inventée par le trouvère harmoniste », zegt De 
Coussemaker, en zes regelen verder :« Plusieurs rondeaux d’Adam de la 
Halle semblent avoir pour base harmonique des airs populaires. » 
2 Uitgave De Coussemaker, bl. 134. 
