( 47 ) 
— f— 
's - 
K— H 
/ U B 
B m 
û 
A 
/rTv W r 
r b 
9 é 
J é 
w . J J . a 
/ - 
' 
9 
é é 9 
Je muir, je muir d’amou - re - tes, las ai - 
m 
—J—N—!—V- 
•- • ?-f- 
y i— /- 
ë • ■ é r 
-#- 
mi! Par de - fau-te d’ami - ete et de mier - chi *. 
De strophe : 
« Je muir, je muir d’amourete, 
Las aimi ! 
Par defaute d’amiete 
De merchi. » 
komt, wat door De Coussemaker niet bemerkt werd, voor 
onder n r I der Rondeaux van Adam de la Halle 2 , doch in 
geen der drie stemmen vindt men de melodieën van den 
Renart noviel terug. 
In dit laatste gedicht komt een hypodorische mélodie voor, 
1 Méon, t. a. p., bl. 418. — Deze tekst werd waarschijnlijk op twee ver- 
schillende melodieën, « bekende wijzen » voorgedragen. Vgl. Renart 
noviel, bl. 227 en 419, de twee melodiëen « D’un joli dart ». 
* UitgaveDE Coussemaker, bl. 208. — Terzelfder plaatse, Introduction, 
uxix, wordt gezegd, dat onder de Rondeaux, n r 5 (« A Dieu cornent 
amouretes ») en n r 6 (« Fi maris ») aan Adam, op grond der in den 
Renart voorkomende melodieën, kunnen betwist worden. « A Dieu 
cornant amouretes » wordt in den Renart niet vermeld. Wel vindt men 
aldaar (bl. 415 der uitg. van Méon) : « Fi maux de votre amour || que j’ai 
ami », als variante van het begin van een lied, of van een refrein ; doch 
het geldt hier eene andere mélodie dan bij Adam. Yan eenen anderen kant 
verklaart De Coussemakér (L'art harmonique, bl. 193 nota, en bl. 284) 
dat de mélodie van « Fi maris » waarschijnlijk door Jacquemart Gelée 
aan Adam ontleend werd. 
